เช้าวันรุ่งขึ้น หกโมงครึ่ง
ก๊อก ก๊อก——
เสียงเคาะประตูดังขึ้นที่หน้าห้อง 403
ซูโม่ลุกขึ้นอย่างมึนงง มองหอพักอันเงียบเหงา จู่ ๆ ก็รู้สึกไม่ชิน
แต่งตัวเสร็จ ซูโม่ก็ไปเปิดประตู
“อาจารย์หลี่?”
พอเปิดประตู ซูโม่ก็เห็นอาจารย์หลี่ถง หัวหน้าฝ่ายปกครอง อดประหลาดใจไม่ได้ “อาจารย์หลี่ครับ อาจารย์มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า?”
“คือว่าซูโม่ ฉันมาถามว่าเธอกับเหยียนจิ่วซีจะออกจากมหา'ลัยกันเมื่อไหร่?”
ตอนนี้ทั้งมหา'ลัยชิงหัว นอกจากอาจารย์ที่อยู่เวรไม่กี่คน ก็เหลือแค่นักศึกษาสองคนคือซูโม่กับเหยียนจิ่วซี
ตามธรรมเนียมแต่ก่อน พอปิดเทอม หอชายหญิงจะตัดไฟ
เพราะเรื่องนี้ ฝ่ายหอพักมาหาอาจารย์หลี่ตั้งหลายรอบแล้ว
“ออกจากมหา'ลัย?”
ซูโม่ชะงักไปครู่หนึ่ง ยิ้มแล้วตอบ “อาจารย์ครับ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ผมกับเสี่ยวซีจะออกจากมหา'ลัยบ่ายนี้เลยครับ”
“ก็ดี”
อาจารย์หลี่ว่า “สรุปคืออย่างช้าวันมะรืน หอพักจะตัดไฟแล้ว ฉันก็แค่มาบอกให้รู้”
“ครับอาจารย์ ผมทราบแล้ว”
พออาจารย์หลี่ไปแล้ว ซูโม่ก็หายง่วงนอน อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็มาที่ตึกหอหญิง
หยิบมือถือโทรหาเหยียนจิ่วซี
สายเพิ่งติด ก็ได้ยินเสียงงัวเงียของเหยียนจิ่วซี
“เสี่ยว…เสี่ยวโม่? โทรมาแต่เช้าเลยนะ ให้ฉันนอนต่ออีกหน่อยเถอะ”
“สาวเอ๋ย ใกล้จะเจ็ดโมงแล้วนะ ตื่นได้แล้ว อีกเดี๋ยวมีธุระนะ”