"ซูโม่ มีปัญหาอะไรหรือ?"
แอนน์มองซูโม่แวบหนึ่งอย่างแปลกใจ ไม่รู้ว่าเขาจะพูดอะไร วางพู่กันในมือลง บนขาตั้งภาพตรงหน้ามีร่างม้าที่มีชีวิตชีวาครึ่งตัวปรากฏขึ้นแล้ว นี่เพิ่งประกาศหัวข้อไปไม่ถึงสองนาที ก็วาดได้ขนาดนี้ เห็นได้ว่าฝีมือวาดภาพของเธอนั้นสูงแค่ไหน!
"อาจารย์ครับ ผมไม่เคยเห็นจิตรกรมืออาชีพวาดภาพสดมาก่อน ไม่ทราบว่าผมขอชมขั้นตอนการวาดม้าของอาจารย์ได้ไหมครับ น่าจะทำให้ผมได้ประโยชน์ไม่น้อย"
ไหนวาดไม่เป็น ก็เรียนสดเลย!
นี่คือวิธีของซูโม่ แม้ในสายตาคนทั่วไปจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่เขาคือซูโม่ สำหรับเขา ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้!
สายตาของหลายคนมองไปที่ซูโม่ สีหน้าเผยแววประหลาดใจ
โดยเฉพาะเอ็ดเวิร์ด ยิ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเหน็บแนม "นี่มันเด็กบ้านนอกชัด ๆ!"
คนในห้องเรียนนี้ คนไหนไม่ใช่ว่าเริ่มเรียนวาดรูปมาตั้งแต่เด็ก?
จิตรกรมืออาชีพ?
นั่นก็แค่อาจารย์ส่วนตัวของพวกเขา!
สำหรับคำเหน็บแนมของเอ็ดเวิร์ด ซูโม่ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ในสายตาเขา เอ็ดเวิร์ดก็แค่ตัวตลกเท่านั้น
"ได้สิ!"
แอนน์ยิ้มเบา ๆ โบกมือเรียกซูโม่ ข้อเรียกร้องที่นักเรียนเสนอมา ถ้าไม่เกินไปนัก โดยปกติเธอจะพยายามตอบสนองให้ดีที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นซูโม่ยังเป็นไปเพื่อเรียนรู้การวาดภาพ เธอจะปฏิเสธได้อย่างไร
ซูโม่หันไปกระซิบยิ้ม ๆ กับเหยียนจิ่วซี "เสี่ยวซี รอก่อนนะ"
พูดจบก็ลุกขึ้นเดินไปบนแท่นบรรยาย ยืนอยู่ด้านหลังแอนน์