สองทุ่มตรง
ดาดฟ้าตึกทดลองของมหา'ลัยชิงหัว ซูโม่เหงื่อท่วมตัว หายใจหอบแทบไม่ทัน มองชุดเกราะเหล็กตรงหน้าแล้วบ่นพึมพำว่า "สมกับราคาคุ้มค่าเลยว่ะ โคตร**หนัก!"
ก็ไม่แปลกที่ซูโม่จะบ่น ชุดเกราะเหล็กทั้งชุดทำจากโลหะหายากล้วน ๆ น้ำหนักถล่มทลายถึง 400 กว่ากิโลกรัม ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายเขาผ่านการอัปเกรดมาหลายครั้ง ได้แต่มองตาปริบ ๆ เท่านั้น!
ทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว ขาดแต่การทดสอบ
ซูโม่กดปุ่มสีขาวบนชุดเกราะเหล็ก ชุดเกราะก็เหมือนมีชีวิต แยกตัวเป็นชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนเข้าประกอบร่างเขา
"แกร๊ง——"
"แกร๊ง——"
"แกร๊ง——"
เสียงโลหะกระทบกันดังเป็นชุด บนดาดฟ้าไม่มีเงาของซูโม่อีกแล้ว มีเพียงชุดเกราะเหล็กหนึ่งชุด
"กำลังโหลดระบบปัญญาประดิษฐ์"
"กำลังโหลด……"
"เริ่มโปรแกรมแจ้งเตือน"
"เริ่มต้นเสร็จสมบูรณ์!"
"เสี่ยวเสี่ยวซี สถานการณ์เป็นไงบ้าง?"
หน้าจอเสมือนตรงหน้าทำเอาซูโม่ปวดหัวไม่น้อย โชคดีที่เขาคิดการณ์ไกล ใช้การถ่ายโอนผ่านเน็ตโหลดเสี่ยวเสี่ยวซีเข้าไปในชุดเกราะเหล็กไว้ก่อนแล้ว ไม่งั้นเรื่องนี้ไม่รู้จะวุ่นวายอีกนานแค่ไหน
ยังไงระบบปัญญาประดิษฐ์ในบางด้านก็เก่งกว่ามนุษย์มากโข
"โหลดระบบเสร็จสมบูรณ์ สายสัญญาณพร้อมแล้ว ต่อไปจะเริ่มการตรวจจับเสมือน ตั้งลำดับความสำคัญใหม่ กำลังปรับเทียบ……"
"ปรับเทียบเสร็จสมบูรณ์ หน้าจอควบคุมทั้งหมดปกติดี พร้อมบินขึ้น"
พูดจบ ชุดเกราะเหล็กก็เหมือนมีชีวิต ชิ้นส่วนต่าง ๆ เริ่มปรับแต่งตัวเอง แต่ละชิ้นละเอียดประณีต เปล่งประกายความงามของเทคโนโลยี