"การตีคนไม่ใช่เรื่องถูกต้องนะ"
สำหรับการยั่วยุของครูกส์ ซูโม่ไม่ได้โกรธสักนิด พูดเรียบ ๆ ว่า "อีกอย่าง ต่อยนายข้าก็กลัวมือตัวเองจะสกปรก จะหาเรื่องให้ตัวเองไม่สบายใจไปทำไมกัน?"
"แก..."
ครูกส์โกรธจนกัดฟันกรอด ๆ
ถ้าเทียบเรื่องฝีปาก ต่อให้มีเขาสิบคนรวมกันก็ยังเทียบซูโม่ไม่ได้สักเสี้ยว สองคนนี้อยู่กันคนละระดับเลย
"ทะเลาะอะไรกัน?"
เฮย์วู้ดส่งเสียงขึ้นว่า "ทีมแพทย์ตรวจปัสสาวะของฝ่ายจัดการแข่งขันประกอบด้วยหกประเทศ จะถูกซื้อตัวได้ยังไง เรื่องแบบนี้ไม่ต้องพูดอีกแล้ว"
"ในเมื่อผลตรวจปัสสาวะของอาจารย์ซูผ่าน ก็หมายความว่าผลงานของเขาครั้งนี้ถูกต้องและมีผลจริง การประชุมวันนี้พอแค่นี้เถอะ เลิกประชุม!"
"ฮึ!"
ครูกส์มองเฮย์วู้ดอย่างไม่พอใจ หันหลังแล้วเดินออกจากห้องประชุมไป
"เดี๋ยวก่อน"
ตอนที่ครูกส์เดินมาถึงประตูห้องประชุม จู่ ๆ ซูโม่ก็พูดขึ้นว่า "นายจะเดินจากไปแบบนี้เลยงั้นเหรอ?"
สาดโคลนใส่เขา?
เรื่องนี้จะจบง่าย ๆ แบบนี้ได้ยังไง!
"ทำไม?"
ครูกส์หันกลับมา พูดเย็นชาว่า "อาจารย์ซูมีอะไรจะแนะนำอีกไหม?"
ซูโม่ลุกขึ้นยืน เดินไปถึงประตูต่อหน้าสายตาทุกคน "แนะนำน่ะไม่กล้าหรอก แต่ว่านายไม่คิดจะขอโทษฉันบ้างเหรอ?"
"โดยไม่มีหลักฐานอะไรเลย กลับยืนกรานว่าฉันใช้ยากระตุ้น นี่มันเป็นการดูถูกฉันนะ"
"ดูถูก?"
มองซูโม่ที่สีหน้านิ่งเฉย ครูกส์หัวเราะ "นี่ก็แค่การคาดเดาของฉันเอง ถ้าอาจารย์ซูไม่ได้ทำอะไรผิดติดตัว ก็ไม่ต้องไปใส่ใจหรอก"