"ใครบอกพวกเธอว่าจะไปสนามบินตี้ตู?" หลี่ถงถามกลับอย่างขำ ๆ
"ไม่ใช่จะนั่งเครื่องบินเหรอครับ?" ซูโม่เกาหัวแกรก ๆ
"ใช่ แต่ใครกำหนดว่านั่งเครื่องบินต้องไปสนามบินตี้ตู?"
ซูโม่: "..."
"อาจารย์หลี่คะ ทางโรงเรียนเหมาเครื่องบินมาใช่ไหม?" เหยียนจิ่วซีที่นั่งข้างซูโม่เดา
"โอ้?"
หลี่ถงมองเหยียนจิ่วซีอย่างประหลาดใจ อดถามไม่ได้ว่า "หนูรู้ได้ยังไง?"
เรื่องเหมาเครื่องบินนี่ นอกจากหลี่เหรินฮุยแล้วก็มีแค่เขาคนเดียวที่รู้ หลี่ถงนึกไม่ออกเลยว่าเหยียนจิ่วซีรู้ได้ยังไง
"ดูจากสภาพสนามบิน ที่นี่น่าจะไม่เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้า"
เหยียนจิ่วซียิ้มบาง ๆ อธิบายว่า "ปกติสนามบินที่ไม่เปิดให้บุคคลทั่วไป ส่วนใหญ่จะรับบริการเหมาเครื่องโดยเฉพาะ แล้วก็ครั้งนี้พวกเรามาคนเยอะขนาดนี้ การเหมาเครื่องก็สมเหตุสมผลมาก"
"เธอนี่ฉลาดจริง ๆ ใช่เลยอย่างที่บอก" หลี่ถงมองเหยียนจิ่วซี แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม จากร่องรอยเล็กน้อยก็เดาได้ถึงความจริง นี่ไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปทำได้
ซูโม่มองเหยียนจิ่วซีอย่างแปลกใจ กระซิบว่า "สาวน้อย ความสามารถในการสืบสวนนี่ไม่เบาเลยนะ ต่อไปไปเป็นนักสืบได้เลย"
"ไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิดหรอกค่ะ เพราะคุณแม่หนูเช่าเครื่องบินบ่อย เลยพอรู้เรื่องพวกนี้บ้าง" เหยียนจิ่วซีอธิบายเสียงเบา
หลี่ถง: "..."
เช่าเครื่องบินบ่อย?