เมื่อการมอบรางวัลสิ้นสุดลง การคัดเลือกทำเนียบฟงอวิ๋นครั้งนี้ก็สำเร็จลุล่วง
อิ้งไห่เทารีบเผ่นออกจากงานอย่างรวดเร็ว หลายคนต่างสังเกตเห็นท่าทีของเขา
คนพวกนั้นเพียงแค่ยิ้มเยาะ ไม่ได้พูดอะไร
ในสายตาพวกเขาแล้ว อิ้งไห่เทาล้วนสมควรได้รับผลแบบนั้น!
จะหาเรื่องใส่ร้ายซูโม่ทำไม?
ไม่ใช่แค่นั้น ยังจะมาแข่งตั๋วมังกรกับซูโม่อีก เห็นไหมล่ะ คราวนี้หน้าหักไปเลย!
……
ในห้องพักของโรงแรม
ซูโม่นั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟา เล่นเหรียญรางวัลที่หนึ่งจากทำเนียบฟงอวิ๋นไปมา
ด้านหลังของเหรียญสลักตัวอักษรหนึ่งตัวว่า 'เซี่ย!'
ตัวอักษรเรียบง่ายเพียงหนึ่งตัว แต่มองดูราวกับฝีมืออัจฉริยะ แค่มองแวบเดียว ซูโม่ก็มั่นใจได้เลยว่า ตัวนี้ต้องออกจากมือผู้เชี่ยวชาญด้านการเขียนพู่กันระดับอาจารย์แน่นอน
เหยียนจิ่วซีเห็นซูโม่จ้องเหรียญตลอดเวลา ก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ว่า "เสี่ยวโม่ เป็นอะไรไป?"
"ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ว่าใครเป็นคนเขียนตัวอักษรนี้"
ได้ยินดังนั้น ซูโม่เงยหน้าขึ้นยิ้มบาง
"ตัวอักษรนี้มีอะไรหรือ?" เหยียนจิ่วซีถาม
"สาวน้อย ลองดูดี ๆ แล้วประเมินตัวอักษรนี้หน่อย"
ซูโม่ยื่นเหรียญให้เหยียนจิ่วซี ก่อนจะยืดเส้นยืดสาย แล้วโอบเอวบางของสาวงามอย่างเนียน ๆ
สำหรับลูกเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขา เหยียนจิ่วซีเพียงแค่หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร