รู้ไหมว่า ในการดวลของนักหมากล้อมอาชีพ แทบจะไม่มีทางเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มเกมแล้วได้เปรียบมหาศาลแบบนี้
เว้นเสียแต่ว่าระดับของทั้งสองฝ่ายจะห่างกันเกินไป!
แต่ว่า ซูโม่กำลังเผชิญหน้ากับฉินเมิ่งไห่อยู่ เขาทำได้ยังไงกันแน่?
ทุกคนไม่สงบแล้ว ฉินเมิ่งไห่ตกเป็นรองงั้นเหรอ?
จริงหรือ?
หม่ากั๋วเหลียงเห็นภาพนี้แล้ว รูม่านตาก็อดหดลงไม่ได้
ไม่มีใครคาดคิดเลยจริง ๆ ว่าฝีมือของซูโม่จะเก่งกาจได้ขนาดนี้!
“ป็อก!”
ซูโม่ไม่มีท่าทีจะออมมือแม้แต่น้อย บุกเป็นระลอก ๆ รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
บนหน้าผากของฉินเมิ่งไห่มีเม็ดเหงื่อเท่าเมล็ดถั่วผุดออกมาแล้ว โชคดีที่ตอนนี้ไม่ใช่การแข่งอย่างเป็นทางการ ไม่มีเรื่องจับเวลาอะไรนั่น
ไม่งั้นเขาคงถูกตัดสินแพ้ไปนานแล้ว
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ตัวเองถูกนักเรียนคนหนึ่งกดดันเอาไว้ได้?
ไม่!
ฉินเมิ่งไห่ไม่ยอม
“ป็อก!”
ยังไงก็ตาม เขาแพ้ไม่ได้ ไม่งั้นจะขายหน้าขายตาเอาได้
แต่ว่า เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาพูดแล้วจะได้อย่างนั้น
“ป็อก!”
ซูโม่วางหมาก ล้อมฆ่าหมากเม็ดขาว 7 เม็ดที่มุมเล็กได้โดยตรง
ฉินเมิ่งไห่เห็นสภาพนี้แล้ว หมากในมือก็วางไม่ลงเสียที
มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?
ต่อให้เป็นติงอีหรัน ก็ไม่สามารถให้แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้กับเขาได้
แต่ว่า ฉินเมิ่งไห่กลับสัมผัสได้จากนักเรียนคนหนึ่ง มันจะเป็นไปได้ยังไง?