x“วิธีตรวจสอบแบบนี้ เจ้ากล้ามาไหม”
“มาก็ได้”
ซูโม่ยักไหล่อย่างไร้ความรู้สึก แล้วหัวเราะในใจ “ถ้าไม่มา เจ้าก็จะไม่รู้ว่าจะพูดว่าอะไร เดี๋ยวถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว รบกวนออกโจทย์ให้เร็วขึ้นหน่อย ตอนนี้คือ 11:42 ผมหวังว่าเจ้าจะออกโจทย์เสร็จก่อน 12:00”
“ไม่งั้นผมไม่การันตีว่าจะยังอยู่ในสถานที่เกิดเหตุนะ”
พูดจบ เขาหันหลังเดินลงเวที
ลูทวิชกำหมัดแน่น จ้องมองแผนหลังของซูโม่ที่ก้าวลงจากเวที ใบหน้าของเขาเย็นชาสนิท
อวดไปเถอะ อวดเท่าที่ใจอยาก!
อีกแป๊บดูสิว่าจะอวดยังไงได้อีก!
คิดภาพซูโม่ถูกฉีกรูปเป็นผงครากองค์ต่อหน้าคนทั้งโลก ลูทวิชก็รู้สึกฟินในใจแปลก ๆ
ต้องยอมรับว่า
มันมืดมนจริง ๆ……
“เสี่ยวโม่ เหนื่อยไหม”
พอซูโม่นั่งลง หยันจิ่วซีก็โอบแขนเขาอย่างสนิทสนม ความห่วงใยที่เกิดจากใจจริงนั้นทำให้ซูโม่หัวเราะเบา ๆ “เหยียนจิ่วซี ทำไมไม่ถามผมว่ามีความมั่นใจกับการตรวจสอบที่กำลังจะมาถึงไหม”
“ทำไมต้องถาม”
หยันจิ่วซียิ้มงดงาม เอ่ยเสียงเบาหวาน “เรื่องแบบนี้ กับเจ้ามันไม่มีทางออกมาเป็นผลลัพธ์ที่สองหรอก”
ความไว้ใจที่แน่นปึกอยู่ในคำพูดนั้น ทำให้จางเกอที่นั่งข้าง ๆ รู้สึกขมใจ เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมองซูเชี่ยน “เมีย บอกหน่อยซิ เมื่อไหร่เมียจะไว้ใจข้าแบบไม่มีเงื่อนไขเหมือนเสี่ยวซีกับเขาบ้าง”
ซูเชี่ยนกลอกตาปริบ ๆ ยิ้ม ๆ แล้วถามกลับ “ข้าทำไมต้องเหมือนเสี่ยวซีล่ะ มีฝีมือเหรอ ทำตัวให้เหมือนน้องซูโม่สิ ฝีมือไม่ถึงแล้วอยากได้รับการปฏิบัติแบบนี้ ฮึ!”