ในบรรดาสองสาว เหยียนจิ่วซีตอบสนองรุนแรงที่สุด ตั้งแต่ลืมตาตื่นเช้าก็ไม่มีอะไรทำ เลยเปิดดูข่าวไปเรื่อยเฉย ๆ เลยรู้ชัดเจนว่าวันหลังจะเกิดอะไรขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
“อย่าบอกฉันเด็ดขาดเลยนะว่าพรุ่งนี้ถึงวันมะรืนเธอจะขึ้นเรือลาดตระเวนไปประเทศต้าหยาง”
หลู่หว่างโยวพยักหน้ารัว ๆ รอฟังคำตอบต่อไปของซูโม่
รับรู้ถึงความห่วงใยในสายตาของทั้งสองสาว ซูโม่ยิ้มเข้าใจ ก่อนจะเอนตัวหมอบกลับลงบนตักอันนุ่มนวลของเหยียนจิ่วซีอย่างเกียจคร้าน
“ดูข่าวกันมาแล้วสินะ”
“พูดจริงจังกับเธออยู่นะ!”
เหยียนจิ่วซีมีแววตาหม่นใส “เร็วบอกสิ ว่าเธอกำลังเตรียมไปผจญภัยอีกแล้วหรือเปล่า”
ความร้อนรนในน้ำเสียงนั้น ใคร ๆ ก็ได้ยินได้
เห็นดังนั้น หลู่หว่างโยวจึงกลืนคำที่จะพูดลงคอกลับไป
ยังไงก็เถอะ เธอกับซูโม่เป็นแค่เพื่อนกัน มีเหยียนจิ่วซีภรรยาถูกต้องตามกฎหมายอยู่ บางเรื่องเธอก็ไม่เหมาะที่จะพูด
ซูโม่ค่อย ๆ ลืมตา มองใบหน้างดงามไร้ที่ติจากมุมต่ำขึ้นมา แล้วปลอบใจเสียงอ่อนโยนว่า “ไม่ต้องห่วง ผัวเธอก็ไม่ได้โง่ แค่เรื่องอันตรายแบบนี้ ฉันจะไปทำได้ไง”
หัวใจที่ลอยค้างของเหยียนจิ่วซีกลับลงสู่ที่เดิมในที่สุด แอบถอนใจโล่ง ก่อนจะตบหน้าผากของซูโม่เบา ๆ ด้วยมือเรียว แล้วกล่าวด้วยสายตาหม่นหมอง “เธอก็ไม่ได้โง่จริง แต่เรื่องอันตรายแบบนี้ที่มาทำมาก่อนหน้า นับด้วยมือได้เลยหรือ?”
สีหน้าอึดอัดผ่านหน้าซูโม่ไปวูบหนึ่ง แต่ก็ปิดบังมันได้อย่างดี