สามคนบนเวทีนำโดยคาวเวิร์ด ต่างมองซูโม่ด้วยแววตาที่ลุกเป็นไฟ
เก่งเกินไปแล้ว!
เก่ง**เกินไปจริง ๆ!
คาวเวิร์ดกลืนน้ำลายลงคอ อารมณ์พลุ่งพล่านจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้นว่า "อา อาจารย์ซู ท่านคือนักคณิตศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่มีใครเทียบ!!!"
"อาจารย์ซู ผมขอนับถือเป็นอาจารย์ได้ไหม?"
เบนนี การ์ธยิ่งตรงไปตรงมากว่า เขาจ้องซูโม่ไม่กระพริบตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความจริงใจว่า "อาจารย์ซู ผมยินดีเข้าสัญชาติเซี่ยกั๋ว ขอร้องให้ท่านรับผมเป็นศิษย์"
อับซอลุน ลิลเลินธาลพูดต่อทันที "อาจารย์ซู ผมก็ยินดีสละสัญชาติมาเป็นคนเซี่ยกั๋วเช่นกัน"
ภาพตรงหน้าบนเวทีนี้ ทำให้ทุกคนในสถานที่เกิดเหตุตาค้าง รวมถึงประชาชนเซี่ยกั๋วที่กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่
นี่มันงานมอบรางวัลโนเบลหรือเปล่า?
งานรับศิษย์ยังจะใกล้เคียงกว่า!
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือนักคณิตศาสตร์ระดับสี่ชั้นแนวหน้าสองคน ไม่ใช่กะหล่ำปลีซะหน่อย
ประเทศรองจะมีนักคณิตศาสตร์ระดับสี่สักคนก็ยากเย็นแล้ว มีแต่ประเทศชั้นหนึ่งเท่านั้นที่จะฝึกฝนนักคณิตศาสตร์ระดับสี่ได้หลายคนพร้อมกัน
แถมเทียบกับนักคณิตศาสตร์ระดับสี่ทั่วไปแล้ว อับซอลุน ลิลเลินธาลกับเบนนี การ์ธยังเก่งกว่าอีก ทั้งคู่ล้วนอยู่ในขั้นที่ไร้ขีดจำกัดใกล้ชิดนักคณิตศาสตร์ระดับห้าแล้ว เหลือเพียงก้าวสุดท้ายเท่านั้น
มองไปทั่วโลก นักคณิตศาสตร์ชั้นแนวหน้าแบบนี้ก็ไม่เกินสิบคน
ใต้เวที
"โธ่เว้ย นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
"เขาว่ากันว่านักคณิตศาสตร์เป็นบ้า จริงด้วย!"
"เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ? ขอเป็นศิษย์กันเลย??"