จากนั้น ปลายมือของซูโม่ก็ปรากฏปืนใหญ่คิวทีขึ้นมาสองกระบอกแบบเป๊ะกัน พร้อมลูกปัดสีดำสี่เม็ด
ครั้งก่อนในถ้ำ ชายคนดำเคยบอกว่าของพวกนี้คือสมบัติล้ำค่าของอารยธรรมชะตาฟ้า และทั้งสองชิ้นสามารถหลอมรวมเข้าด้วยกันได้
ก็เพราะเหตุนี้ ซูโม่ถึงได้ออกแรงเต็มที่สร้างห้องลับเมื่อกี้ขึ้นมา วางแผนฆ่านกสองตัวด้วยธนูเดียว
ทั้งกำจัดฆาตกรที่ชั่วร้ายสุด ๆ ตัวนี้ แล้วยังจะได้ปืนใหญ่คิวทีมาครองอีกด้วย
ชายคนดำไม่มีวันคิดฝันไปเองว่า คำพูดไม่ได้ตั้งใจเมื่อครั้งนั้น กลับกลายเป็นสาเหตุที่พาตัวเองลงสู่ความตาย
ซูโม่แฝงความตื่นเต้นรอคอยไว้เต็มหน้า ก่อนเอ่ยถามเสี่ยวโม่จิ๋วในห้วงจิต “เธอรู้ไหมว่าของพวกนี้หลอมรวมยังไง”
เสี่ยวเสี่ยวโม่: "ไม่รู้"
ตอบกล้าม ๆ สั้น ๆ ไม่มีการต่อประเด็นให้เสียเวลาแม้แต่นิด
ซูโม่บ่นพึมพำอย่างหมั่นไส้ “ฉันถามหน่อย แล้วเธอน่ะรู้อะไรกันบ้างเนี่ย”
เสี่ยวโม่จิ๋วกลับผิดคาดที่ไม่เถียงกับซูโม่ มันรู้ดีว่าตอนนี้ซูโม่ใจร้อนจับจิตจับใจ จึงอธิบายอย่างใจเย็น “ผู้ใช้งาน ข้อมูลของระบบจริง ๆ ไม่มีบันทึกเรื่องนี้เลยสักนิด ขออภัยด้วย”
ได้ยินดังนั้น ซูโม่ก็ไม่พูดอะไรต่อ สายตาเหลือบไปยังปืนใหญ่คิวทีสองกระบอกในมือ
ประณีตพิถีพิถันเหมือนกัน น่าทึ่งเหมือนกัน!
ศึกษาไปมาไม่รู้ตัว ก็ผ่านไปเป็นนาที ๆ แล้ว
ซูโม่เริ่มใจร้อนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว สงครามในอวกาศยืดเยื้อไม่ได้นาน แถมผลของการรบครั้งนี้ เขาก็คาดเดาไว้แล้วล่วงหน้า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะเหลือเลี่ยหยางเพียงตัวเดียว