"คุณเป็นนักไวโอลินระดับห้าหรือ?"
คำถามนี้หลุดออกมา ทำเอาทั้งงานตกตะลึง!
ไม่เคยมีใครในโลกนี้เป็นนักไวโอลินระดับห้า ไม่เคยมีใครไปถึงขั้นนั้นได้!
แต่ตอนนี้ จอห์นนี่กลับถามซูโม่ว่าเป็นนักไวโอลินระดับห้าหรือ?
หมายความว่าไง?
หรือว่า...
ชั่วขณะนั้น เสียงในหอประชุมก็ดังเซ็งแซ่ขึ้นมา
"นักไวโอลินระดับห้า? จริงดิ?"
"ซูโม่เพิ่งสิบแปดเองนะ จะเป็นนักไวโอลินระดับห้าได้ไง?"
"เท่าที่รู้ เหมือนโลกนี้ยังไม่เคยมีนักไวโอลินระดับห้าเลยนะ?"
"ใช่ เกณฑ์ตัดสินขั้นพื้นฐานยังไม่มีเลย เพราะไม่เคยมีใครไปถึงขั้นนั้น"
...
เซี่ยกั๋ว ห้องถ่ายทอดสดชุดฉลาม
"เชี่ยไรวะเนี่ย!"
"ซูโม่ก็ยังเป็นซูโม่คนเดิม เวลาคิดว่าเขาไม่ได้แล้ว เขาจะทำให้ตะลึงเสมอ ไม่สิ ต้องเรียกว่าทำเอาตกใจ!"
"นี่มันเทพเกินไปแล้วปะ?"
"เหยด! ซูโม่นี่...เล่นไวโอลินเป็นจริงๆ?"
ไม่ใช่แค่เล่นเป็น แต่เล่นได้โคตรเจ๋ง ฟังแล้วคนแมนๆ อย่างฉันยังร้องไห้เลย!
...
ในหอประชุม
ตอนที่ทุกคนกำลังคาดเดา ซูโม่ก็ตอบกลับมา
"ไม่ใช่แน่นอน!"
ซูโม่ส่ายหัว "ผมจะเป็นนักไวโอลินระดับห้าได้ยังไง?"
"แต่เมื่อกี้คุณ..."
"นั่นก็ไม่ใช่!"
จอห์นนี่พูดได้ครึ่งเดียว ซูโม่ก็ขัดขึ้น เขาถอนหายใจเบาๆ "นักไวโอลินระดับห้ามันจะไปถึงได้ง่ายๆ ที่ไหน?"