ซูโม่ไม่พูดพล่ามทำการใด ๆ ระเบิดความเร็วขึ้นทันที จนผู้เล่นของทีมฉื่อฮั่นแทบไม่ทันตั้งตัว
เปล่า ถ้าจะพูดให้แม่นยำ ก็ยังมีคนหนึ่งที่ทันรับรู้
นั่นก็คือปาตี้ที่ยืนอยู่ข้างหน้าลู่เฟย พอเห็นซูโม่ฝ่าวงล้อมออกมาได้ เขาก็ไม่ทันจะสนใจป้องกันลู่เฟยต่อ พุ่งตรงเข้าหาซูโม่ทันที
มุมปากซูโม่ยกขึ้นเล็กน้อย บนความเร็วที่มีอยู่แล้วเขาเร่งอีกชั้น ทั้งตัวกลายเป็นเหมือนสายฟ้าสีแดง
จะมาแข่งความเร็วกับคนที่สมัครแข่งวิ่งระยะสั้นอย่างเขา?
สมองบูดไปแล้วหรือไง!
ภายในเวลาเพียงเสี้ยววินาที เขาก็ฝ่าเส้นโยนโทษของทีมฉื่อฮั่นไปแล้ว
กระโดดขึ้น ร่างหมุนกลางอากาศ 720 องศา สแลมดั๊กด้วยแรงถีบสุดตัว
"เปรี้ยง——"
ลูกลงห่วง!
ฉากนี้รุนแรงสุด ๆ แต่กลับแฝงความสวยงามอยู่ในความรุนแรง ทำเอาสายตาทั้งสนามแทบระเบิด
เสียงเชียร์กึกก้องสนั่นฮังการีทั้งโรงยิม คนที่ไม่รู้เรื่องยังงงว่าทีมเซี่ยกั๋วคว้าแชมป์ไปแล้วหรือยังไง
ที่โต๊ะผู้บรรยาย
อวี่มี่มี่กำสองมือเล็ก ๆ แน่นจนมือเกร็ง ตื่นเต้นสุดขีด "โอ้มายก๊อด! สวย สวยมาก!"
"ซูโม่ฝ่าการป้องกันสี่คนของฝ่ายตรงข้ามแบบหน้าด้าน ๆ แล้วยังสแลมดั๊กได้อีก เท่เกินไปแล้ว ลูกนี้ผมไม่กล้าพูดว่าเป็นลูกที่เจ๋งที่สุดของกีฬามหาวิทยาลัยระดับชาติรุ่นนี้ แต่ติดสามอันดับแรกแน่นอน!"
ห้องถ่ายทอดสดออนไลน์
"โว้ยยย ทำได้ด้วยเหรอเนี่ย?"