การปล่อยข่าวยั่วยุให้แตกคอแบบชัดเจนขนาดนี้ อเล็กมองแล้วเห็นทะลุประโลมในแวบเดียว
ไม่ใช่แค่เขา ที่นี่ทุกคนต่างก็รู้ทัน ใบหน้าขึ้นไปจนถึงท่าทีล้วนแอ่งแอ้งไม่พอใจออกมาบ้างทั้งนั้น
ก็เพราะในสายตาของเหล่าผู้แทนเหล่านี้ การประชุมคราวนี้คนที่ถือไพ่เหนือกว่าคือพวกเขา ไม่ใช่เซี่ยกั๋ว
แต่กลับมาดูฝั่งซูโม่ แข็งกร้าวแล้วแข็งกร้าวอีก จนตอนนี้ถึงกับใช้กลอุบายระดับเด็กเล่นแบบนี้ออกมา ชะโงก ๆ มันเหมือนไม่เอาพวกเขาวางตาเลยสักนิด
"อาจารย์ซู ทุกคนนี่ไม่ใช่ของที่หลอกง่าย ๆ หรอกนะ"
อเล็กยิ้มแห้ง ๆ แต่ในนั้นไม่มียิ้มเลยสักนิด เอ่ยเสียงเรียบ ๆ ว่า "คุณต้องเข้าใจข้อหนึ่ง การประชุมคราวนี้เป็นฝ่ายเซี่ยกั๋วของคุณที่เรียกประชุมเอง เรายอมมาก็เพราะให้หน้าคุณ แต่คุณจะมาเล่นเอาเราเป็นลิงไม่ได้ ความเคารพขั้นต่ำก็ควรจะมีใช่ไหม"
เผ่อหน้าคำพูดแสบ ๆ คัน ๆ ของอเล็ก ซูโม่ไม่ขยับแม้แต่นิด ยังยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ความเคารพหรือ ได้ ถ้าอย่างนั้น การประชุมคราวนี้ก็จบกันตรงนี้แล้วกัน"
ว่าจบ เขาลุกขึ้นยืนต่อหน้าสายตาทุกคู่ เสียงดังขึ้นหลายเท่า "ผมเป็นผู้รับผิดชอบการประชุมคราวนี้ ทัศนคติของผมสรุปได้ในสี่คำ"
"จะคุยก็คุย!"
ห้องประชุมเงียบสนิท
ใครก็ตาม พอได้ยินคำพูดแข็งกร้าวขนาดนั้นของซูโม่ ต่างก็อึ้งงงไปครู่หนึ่ง
เฮ้ย มันจะไปด้วยอะไร?
เขาคนนั้น มันจะไปด้วยอะไร!
เห็นว่าไม่มีใครเปิดปาก ซูโม่ก็เล่นเอาเติมไฟให้ลุกโชนอีก "แน่นอน ยังจะแถมให้ทุกคนอีกสี่คำ — ไม่คุยก็ไสหัวออกไป!"