ซ้าย!
จับได้ว่าเงาระอุดขึ้นทางด้านซ้าย อาโดลฟ์ไม่กล้าประมาท รีบส่งหมัดด้วยพลังเต็มที่
หมัดนี้ ไม่มีการสำรองแรงแม้แต่นิด
แน่นอน ยกเว้นไพ่ตาย!
“บูม——”
ในอากาศ หมัดทั้งสองปะทะกัน
ร่างของซูโม่ปรากฏออกมา แรงสะเทือนที่ทรงพลังทำให้เขาถอยหลังอีกครั้ง
เจ็ดก้าว!
ส่วนอาโดลฟ์ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
ถอยหลังไปทั้งหกก้าว ฝีเท้าเริ่มเละเทะ
“ก็ไม่เลวนี่นา”
ดวงตาของซูโม่ยิ่งส่องประกายวิบวับ เสียงพูดแฝดความตื่นเต้น “ต่อไปนี้เธ่อต้องระวังแล้วนะ ผมจะเริ่มจัดเต็มแล้ว”
“……”
อาโดลฟ์ตาค้างจนแทบเบิ้มออก
นี่มันความหมายอะไรกัน?
นี่ยังไม่ใช่ฝีมือเต็มของซูโม่เหรอ?
จะน่ากลัวขนาดนี้ได้ยังไง!
เฮ้ย!!!
ช่วงเวลาถัดมา อาโดลฟ์ถึงได้เข้าใจว่าอะไรคือการจัดเต็มแท้ ๆ……
การโจมตีของซูโม่พุ่งเข้าใส่ต่อเนื่องราวกับพายุ ไม่มีการหยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว
ช่วงแรก ๆ ยังพอไหว อาโดลฟ์ยังตามความเร็วของซูโม่ได้อย่างหวุดหวิด แต่ไม่ถึงสองนาที เขาก็ถูกซูโม่กดดันจนติดมุมอย่างสิ้นเชิง
ยิ่งเวลาผ่านไป การโจมตีที่เขารับได้ยิ่งน้อยลง จุดอ่อนของตัวเองกลับยิ่งเยอะขึ้น
ต้องเข้าใจไว้ว่า ซูโม่ไม่ได้ยอมมือแม้แต่นิดเดียว
แทบจะไม่เจอคู่ต่อประลองที่เหมาะสมสักที ย่อมต้องเล่นให้เต็มขีดสุด
ยอมมือ?
ขอโทษนะ ในพจนานุกรมของเขาไม่มีคำนี้อยู่เลย
หมัดต่อหมัด ฟันต่อเนื้อ!
ต่อยอาโดลฟ์จนแสยงฟัน หาวๆ ฮอๆ ดูดลมหนาวไม่หยุด
แบบนี้……
ใครจะไหวกันเนี่ย?!
อาโดลฟ์รับเข้าไปเต็ม ๆ… อ๋อ แม่นยำกว่านั้นคือ โดนต่อเข้าไปเต็ม ๆ สองหมัด รีบถอยตัวออกจากสงคราม แล้วยกมือทั้งสองขึ้นอย่างเด็ดขาด
“ไม่เล่นแล้ว! ไม่เล่นแล้ว!”
“นี่มันแค่รังแกคนชัด ๆ……”
ร่างของซูโม่ปรากฏขึ้นห่างอาโดลฟ์ออกไปสองเมตร ยิ้มแฉ่งถามว่า “รังแกตรงไหน?”