“ซูโม่ นายคิดว่าไง”
หลี่ถงหันมามองซูโม่ กระพริบตาปริบๆ เป็นเชิงว่าพอแล้วนะ
รับสัญญาณลับจากหลี่ถง ซูโม่ก็โบกมืออย่างใจกว้าง “ถึงจะไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ช่างเถอะ ยังไงซะ เซี่ยกั๋วบ้านเราก็มีคำโบราณว่า ได้โปรดก็โปรดเสียเถิด”
โนเอล: “…”
หญิงสาววัยราวสามสิบในชุดกาวน์สีขาว ถือกล่องปฐมพยาบาลมาถึงจุดเกิดเหตุ เธอชื่อไดอาน่า เป็นพยาบาลประจำโรงเรียนของกาเม่ยเล่อ
พอโนเอลเห็นไดอาน่าก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันที ชี้ไปที่โดนัลด์ที่นอนอยู่แล้วเอ่ยว่า “คุณหมอไดอาน่า ช่วยตรวจดูอาการบาดเจ็บของโดนัลด์ให้หน่อย”
“ได้ค่ะ ท่านอธิการ” ไดอาน่าพยักหน้ารับ แล้วเดินไปที่ข้างตัวโดนัลด์เพื่อเริ่มตรวจ
ไม่นานไดอาน่าก็ตรวจเสร็จ หลังตรวจอย่างละเอียดแล้ว เธอลุกขึ้นเดินมาข้างโนเอล สีหน้าเจือแววสงสัย
“คุณหมอไดอาน่า อาการของโดนัลด์เป็นยังไงบ้าง”
ถึงจะไล่โดนัลด์ออกจากกาเม่ยเล่อไปแล้ว แต่โนเอลก็ไม่อยากให้โดนัลด์มีอันเป็นอะไรไปอีก ไม่งั้นพ่อของโดนัลด์ต้อง…
“สาหัสมาก”
ไดอาน่าขมวดคิ้วแน่น หน้าตาเคร่งเครียด “ซี่โครงหักแปดซี่ อวัยวะภายในบางส่วนเคลื่อนเล็กน้อย อาการหนักมาก ต้องพักฟื้นอย่างน้อยหนึ่งปี”
สำหรับผลตรวจนี้ ไดอาน่าเองก็ฉงนมาก อาการแบบนี้ดูยังไงก็เหมือนถูกรถชน แต่นี่มันห้องสมุด จะมีรถโผล่มาได้ยังไง