"ประมูลงั้นเหรอ?"
"ดูเหมือนเจ้าคาดการณ์ถึงผลแบบนี้ไว้แล้วสินะ"
เสียงของประมุขเต็มไปด้วยความประหลาดใจ น้ำเสียงแฝงความไม่แน่ใจ "ซูโม่ เจ้าแน่ใจหรือว่าจะทำแบบนี้?"
"คนพวกนี้ล้วนเป็นพวกเอาหัวเป็นประกัน ถ้าพลาดแม้แต่ครั้งเดียว สถานการณ์ตอนนั้นจะเก็บยากเอามากๆ ตามที่ข้าเห็น ยังไงให้สำนักลับเฝ้าจับตาพวกนี้ยี่สิบสี่ชั่วโมงดีกว่า พอพบว่าพวกมันมีความผิดปกติอะไร ก็กำจัดทิ้งทันที นั่นแหละคือแผนที่ดีที่สุด"
ไปขอหนังเสือจากเสือ มันจะได้อะไรกลับคืนมาล่ะ?
เหตุผลนี้ ประมุขเข้าใจดีมาก เขาจึงไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอของซูโม่
สำหรับความกังวลของประมุข ซูโม่ไม่ได้แปลกใจเลย เอ่ยขึ้น "ประมุข ข้าน้อยกล้าเสนอความคิดแบบนี้ ก็ต้องมีความมั่นใจเต็มร้อย ท่านให้เทียนเป่ยแอบไปติดต่อคนพวกนี้ แจ้งข่าวการประมูลให้พวกเขารู้ ที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของข้าเอง"
"ข้ารับรองกับท่าน ประเทศเซี่ยกั๋วของเราไม่เพียงแต่จะไม่เสียหายอะไรเลย ยังจะได้กำไรงามๆ จากการประมูลครั้งนี้อีกด้วย ยังไงเงินของพวกพลังมืดพวกนี้ก็ไม่สะอาดอยู่แล้ว เราจะไม่ฉวยโอกาสกวาดเงินเข้ากระเป๋าสักตั้งหรือไง?"
เขายิ้มอย่างมั่นใจ "และที่สำคัญ หลังจากเรื่องนี้จบ พวกพลังมืดเหล่านี้ล้วนเป็นหนี้บุญคุณเซี่ยกั๋วของเรา พลังของพวกนี้ในบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเองก็ไม่ควรมองข้าม ใครจะไปรู้ว่าวันไหนอาจจะได้ใช้ประโยชน์ก็ได้?"
"เจ้านี่นะ คิดได้ไกลจริงๆ"
ปลายสายมีเสียงหัวเราะอย่างจนใจของประมุขดังมา "เอาล่ะ งั้นก็ตามนั้น"