ชายวัยกลางคนคนนี้หน้าตาคล้ายกับจ้าวเทียนถึงแปดส่วน
แค่มองปราดเดียวทุกคนก็รู้แล้วว่าชายคนนี้เป็นใคร หน้าตาคล้ายกันขนาดนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นพ่อของจ้าวเทียนแน่นอน
พอจ้าวเทียนเห็นชายวัยกลางคนคนนี้ ก็รีบลุกขึ้นยืนทันที
“พ่อ กลับมาได้ยังไงครับ”
เมื่อได้ยินที่จ้าวเทียนเรียก ทุกคนก็มีสีหน้าแบบว่า "ว่าแล้วเชียว"
มีเพียงคนเดียวที่มีท่าทีผิดปกติเล็กน้อย คนคนนั้นก็คือจ้าวหลิงเอ๋อ
จ้าวหลิงเอ๋อมองพ่อของจ้าวเทียนที่เดินเข้ามา ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความตึงเครียด
ตอนที่มานี่เอง เธอก็เอาแต่สวดภาวนาในใจไม่หยุด หวังว่าตัวเองจะไม่เจอครอบครัวของจ้าวเทียน
แต่กลัวอะไรก็ได้อย่างนั้น...
“อะไร ไม่ต้อนรับเหรอ” พ่อของจ้าวเทียนหัวเราะสดใส คำพูดของเขาทำให้จ้าวเทียนอึ้งไปเลย
“จะเป็นไปได้ยังไงครับพ่อ ผมจะแนะนำให้รู้จักนะครับ”
จ้าวเทียนชี้ไปทางทุกคนแล้วแนะนำทีละคนให้พ่อรู้จัก พ่อของจ้าวเทียนทักทายทุกคนอย่างเป็นมิตร
“พ่อ คนนี้คงไม่ต้องให้ผมแนะนำแล้วใช่ไหมครับ”
พอถึงคิวของซูโม่ จ้าวเทียนก็ยิ้ม เขารู้ดีว่าพ่ออยากเจอซูโม่มาตลอด
พ่อของจ้าวเทียนเห็นซูโม่ ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา
“ได้ยินชื่อเสียงของน้องซูมานานแล้ว เป็นยอดคนสมคำร่ำลือจริง ๆ นะ”
สำหรับคำชมของพ่อจ้าวเทียน ซูโม่ลุกขึ้นแล้วพูดอย่างสุภาพว่า “คุณลุงชมเกินไปแล้วครับ”
ซูโม่ชี้ไปทางเหยียนจิ่วซีที่อยู่ข้าง ๆ แล้วบอกว่า “นี่คือแฟนของผมครับ เหยียนจิ่วซี”
เหยียนจิ่วซีลุกขึ้นยิ้มหวาน ท่าทางสงบเสงี่ยมเรียบร้อยของเธอ ไม่ว่าใครเห็นก็ต้องตาลุกวาวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว