"ผมเป็นคนเซี่ยกั๋ว!"
ทั้งสามคนชะงักไปทันที ก่อนที่แววตาจะเผยความชื่นชมออกมาจากใจ
เซี่ยกั๋วมีซูโม่ นับว่าเป็นโชคดีอย่างแท้จริง!
-
ประเทศต้าหยาง
"ท่านครับ เกิด…เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"
อเล็กก้าวพรวดเข้าไปในห้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม ในหัววนเวียนแต่ข่าวที่มายลอถ่ายทอดผ่านโทรศัพท์เมื่อครู่
เหนือความคาดหมายเกินไปแล้ว!
เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
สยองขวัญเกินไปแล้ว!
เซี่ยกั๋ว…จะพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินแบบนี้ได้ยังไง?
มันไม่เป็นไปตามหลักวิทยาศาสตร์!
"อเล็ก เจ้าอยู่ข้างข้ามาตั้งนานแล้ว ต้องรู้จักสงบปากสงบคำบ้าง!"
ฮิกกินสันวางถ้วยชาลง น้ำเสียงเจือการอบรม ทว่าเขาไม่ได้ตระหนักถึงปฏิกิริยาของตัวเองทุกครั้งที่เจอเรื่อง
ปาข้าวของ ตะโกนด่า; ที่ไหนมีความสงบปากสงบคำเลยสักนิด?
ต้องบอกว่า มันประชดประชันเกินไปแล้ว!
แต่อเล็กตอนนี้จะมีกะจิตกะใจไปคิดเรื่องพวกนั้นได้ยังไง หน้าเต็มไปด้วยรสขมฝาด น้ำเสียงแฝงความตื่นตระหนก "ท่านครับ คราวนี้เกิดเรื่องใหญ่จริงๆ!"
"เกิดอะไรขึ้น?"
ฮิกกินสันไม่เคยเห็นอเล็กในสภาพเช่นนี้มาก่อน ใจจมดิ่งลงไปทันที เอ่ยถามว่า "ใช่ทางเซี่ยกั๋วก่อเรื่องแปลกๆ อีกแล้วหรือเปล่า?"
"ใช่!"
อเล็กพยักหน้าอย่างหนักหน่วง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ท่านครับ มายลอเพิ่งส่งข่าวมา ว่าเซี่ยกั๋วพัฒนาเทคโนโลยีเครื่องยนต์เครื่องบินรบได้สำเร็จ ตั้งชื่อว่า X003"
"ไม่เพียงเท่านั้น จากที่ซูโม่พูดเองกับปาก เครื่องยนต์ที่ผลิตด้วยเทคโนโลยี X003 มีสมรรถนะสูงกว่าที่ผลิตด้วยเทคโนโลยีของประเทศต้าหยางเราถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์กว่า"