กลุ่มทหารติดอาวุธครบมือกวาดสายตาสำรวจรอบด้านอย่างเฝ้าระวัง
รอบ ๆ นักวิจัยในชุดยูนิฟอร์มแต่ละคนต่างยุ่งวุ่นไม่หยุด
เสียงกรีดตัดและเสียงเชื่อมเหล็กดังแทรกแซง
แม้แต่ซูโม่เองก็ลงมือลุยเองสมใจ
แผนการโจมตีถูกกำหนดไว้ตรงเที่ยงวัน 12 นาฬิกา ถูกจัดเป็นแผนซุ่มโจมตี แผนทีเอ็กซ์!
ในฐานะคนที่คิดและวางแผนทีเอ็กซ์ขึ้นมา ไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่ยานรบจ้านเฟิงต้องการได้ดีไปกว่าซูโม่อีกแล้ว
พื้นที่ภายในยานรบจ้านเฟิงไม่กว้างขวางนัก บวกกับวัสดุปรับแต่งนานาชนิด ยิ่งทำให้อึดอัดแน่นสุดขีด
เมื่อเหยียนจิ่วซีนำผลงานการประสานงานที่ปลายทางมาส่ง พอเห็นซูโม่ก็อดขำไม่ได้จนปล่อยเสียงฮือออกมา
ความงามชั่วแวบนั้น ช่างทำให้หลงใหลเหลือเกิน
น่าเสียดายที่ตอนนี้ข้างในยานมีเพียงเธอกับซูโม่ ซูโม่กำลังยุ่งอยู่กับการเชื่อมปรับแต่งแผงควบคุม เสียงอึกทึกทำให้เขาไม่ทันสังเกตการมาถึงของเหยียนจิ่วซีเลย
เหยียนจิ่วซีลอบเดินเบา ๆ มาหยุดข้างตัวซูโม่ จ้องมองใบหน้าคลำคลึงนั้นแล้วเอ่ยแซวเสียงนุ่มว่า "เสี่ยวโม่ ขอถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหม"
พูดจบ ไม่ว่าซูโม่จะยินยอมหรือไม่ ก็หยิบมือถือออกมาคลิกถ่ายทันที
ได้ยินเสียงนั้น ซูโม่หันศีรษะมา พอดีเห็นแฟลชของกล้อง
แรกทีเดียวก็งง แต่แล้วก็วางอุปกรณ์เชื่อมลงแกล้งโกรธ "ลบรูปนั่นทิ้งซะ!"
"ไม่!"
เหยียนจิ่วซีสูดจมูกงามนิดหนึ่ง "คนขุดถ่านซูโม่ ฉายานี้เหมาะกับแกสุด ๆ"
ซูโม่ทำปากเลียน ๆ แล้วอ้อมแขนดึงเหยียนจิ่วซีเข้ามากอดในวงแขนทันที