"พูดที่เพิ่งพูดออกไปอีกรอบสิ!"
ทันทีที่พูดจบ ความกดดันที่หายใจแทบไม่ออกก็พุ่งตรงเข้าล็อกตัวหนิงไห่ไว้ เขาเหลือบมองบีเล่อที่อยู่ตรงหน้า สายตาเต็มไปด้วยความดูถูก
"เสียงดังไร้สาระ!"
"แกมันเป็นอะไรกันนักหนา?"
หนิงไห่นั่งไขว่ห้าง พูดเสียงเรียบเฉย "ให้โอกาสแกครั้งหนึ่ง ตอนนี้กลับไปนั่งที่ของตัวเองให้เรียบร้อย ฉันจะถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น"
"ไม่งั้น..."
สีหน้าของหนิงไห่นิ่งลง แววตาอบอุ่นวาบหนึ่ง "ฉันจะโกรธจริง ๆ นะ คนแบบฉันน่ะ พอโกรธทีเรื่องมันจะยากขึ้นอีกเยอะ ตอนนั้นจุดจบของแกจะโหดร้ายเอามาก ๆ"
เห็นท่าทีดูถูกของหนิงไห่แบบนี้ สายตาของบีเล่อยิ่งเย็นชาลง กลิ่นอายสังหารอันเข้มข้นทำให้เขาดูเหมือนเทพมรณะจากนรก เขาเอ่ยเสียงแหบพร่า "จุดจบของฉันจะโหดร้ายงั้นเหรอ?"
"โหดร้ายแค่ไหน?"
ทันทีที่พูดจบ ร่างของบีเล่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
หนิงไห่พูดเสียงเรียบ ๆ "ฉันจะทุบแกให้ตาย!"
พูดจบ เขาก็ยื่นมือขวาออกมา แล้วชี้ไปทางซ้ายหน้าอย่างช้า ๆ
ช้ามาก ทุกคนเห็นการเคลื่อนไหวของเขาชัดเจน แต่นิ้วที่ชี้ไปอย่างไม่ได้ตั้งใจกลับทำให้ทุกคนขนหัวลุกขึ้นมาทันที
ไม่รู้ว่าทำไม นิ้วชี้ของหนิงไห่นี้ให้ความรู้สึกว่าหลบยังไงก็ไม่พ้น
วินาทีถัดมา บีเล่ที่หายไปก็ปรากฏตัวขึ้นทางซ้ายหน้าของหนิงไห่ ระยะห่างไม่ถึงสองเมตร มือทั้งสองข้างกำมีดสั้นที่แวววาวเย็นเฉียบคนละเล่ม
เพราะบีเล่หันหลังให้ทุกคน จึงไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ