กระบวนการนี้ช่างฟินเหลือเกิน~
กัดฟันฝืนกันไม่ปล่อย
เมื่อเวลาผ่านไป เสียงเพลงในห้องนอนดังขึ้นต่ำ ๆ ก่อนจะสูงขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเมื่อถึงจุดสูงสุด ทุกอย่างก็เงียบกริบทันที เหลือไว้เพียงเสียงหอบหายใจเบา ๆ
บนเตียง
เหยียนจิ่วซีหลับไปแล้ว
ทุกครั้งที่มีความสุขสมรักร่วมกับซูโม่ เสร็จจบปุ๊บ เธอจะหลับทันที
เหนื่อยเหลือเกิน……
หลังรู้ว่าแม่ของซูกำลังเร่งให้มีลูก ใจของเธอแม้จะเขินอายอยู่ลึก ๆ แต่ก็อดร้อนใจขึ้นมาไม่ได้
เพราะตอนนี้เธอเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของซูโม่แล้ว ทั้งมีเหตุผลและหน้าที่ที่จะสืบทอดสายเลือดให้ตระกูลซู
ยิ่งไปกว่านั้น เธอก็ชอบเด็กเล็กด้วย
ก็เพราะเหตุนี้เอง วันนี้เธอถึงได้ทำตัวกระตือรือร้นแบบนี้ ไม่งั้นถ้าเป็นนิสัยปกติของเธอ ไม่มีทางทำแบบนี้ออกมาหรอก
ซูโม่ลูบไล้หลังงามของสาวงามเบา ๆ มองใบหน้าสมบูรณ์แบบที่งดงามเหนือกว่าโลกมนุษย์ตรงหน้า แล้วถอนใจเบา ๆ เอ่ยกับตัวเองว่า "สาว แกไม่ต้องเอาคำพูดของแม่ไปใส่ใจหรอกน่า เรื่องลูก ๆ ปล่อยตามชะตาก็แล้วกัน"
ในสายตาของเขา เหยียนจิ่วซีต่างหากที่สำคัญที่สุด
ลูก?
มีก็ดี ไม่มีก็ได้
จากท่าทีกล้าหาญผิดปกติของเหยียนจิ่วซีมากมายคืนนี้ ซูโม่ย่อมมองออกถึงความคิดในใจของสาวคนนี้ จนอดรู้สึกสงสารขึ้นมาไม่ได้
สาวคนนี้ฉลาดเข้าใจเกินไป ฉลาดเข้าใจจนน่าสงสารเหลือเกิน……
กอดเหยียนจิ่วซีอุ่นไออยู่สักครู่ พอรู้สึกว่าอีกฝ่ายหลับสนิทแล้ว ซูโม่จึงแอบ ๆ ลุกออกจากเตียงอย่างเบามือ