หกโมงเช้า ในห้องประชุมที่หนึ่ง
ผู้บริหารระดับสูงของฝ่ายเซี่ยมาครบทุกคน ในเวลาเดียวกันบนจอภาพยังมีการประชุมทางไกลสด ๆ ทั้งหลาย ร้อยกว่าห้องประชุมถูกจัดเรียงแน่นขนัดอยู่บนจอ
ส่วนจอฉายอีกฝั่งหนึ่งกำลังฉายภาพเหตุการณ์แบบเรียลไทม์
นอกโลก ยานอวกาศขนาดยักษ์สี่ลำจอดเงียบอยู่ สามลำระดับ A ตัวใหญ่กันคนละหลายกิโลเมตร ส่วนยานระดับ S ท้ายสุดนั้นใหญ่กว่าสามลำระดับ A รวมกันอีก
มองไกล ๆ เหมือนสัตว์ประหลาดยุคก่อนประวัติศาสตร์ตัวหนึ่ง ชวนให้ขนลุกซู่!
บรรยากาศในห้องประชุมตึงเครียดจนแทบจะตัดได้
ใครเห็นภาพแบบนี้เข้าไป ก็ไม่มีใครไม่รู้สึกมือเย็นแน่นอน
ฝ่ายเซี่ย ฝ่ายต้าหยาง ฝ่ายฮวนซวี่ สามฝ่ายนี้ผู้บริหารยังพอตั้งสติได้ ก็เพราะเตรียมใจไว้นานแล้ว
แต่ผู้บริหารของฝ่ายอื่น ๆ น่ะ ใจแข็งไม่ได้หรอก แค่เพิ่งเข้าร่วมพันธมิตรได้ไม่กี่วัน ก็มาเจอจังหวะสำคัญขนาดนี้ จะให้ใครก็ต้องหัวใจกระตุกทั้งนั้น
คนพวกนี้คิดกันมาตลอดว่าแม้อารยธรรมชิงเหยียนจะรุกรานอีก ก็คงไม่มาถึงโลกเร็ว ๆ นี้
การก่อตั้งพันธมิตรกับประกาศต่อโลกภายนอก พวกเขาไม่เคยเอาใจใส่เลยสักนิด คิดมาตลอดว่าพันธมิตรนี่มันก็แค่ผู้มีอำนาจของสามชาติเอาแกะหุ้มห่อขายเนื้อหมา ยกธงป้องกันการรุกรานของอารยธรรมนอกโลกขึ้นมา แล้วแอบหวังจะรวบโลกทั้งใบเข้าไว้ในมือเฉย ๆ
ใครจะไปคิดว่ามันจริงทั้งหมด!
อารยธรรมนอกโลกมากันจริง ๆ!
เทียบกับครั้งก่อน สถานการณ์ครั้งนี้ยั่วยวนชีวิตกว่ามาก
