“แรงมือ… โหดจริง”
ซูโม่อยากจะต่อว่าสักหน่อย แต่ก็ไม่รู้จะพูดว่าอะไรดี สุดท้ายก็ได้แต่ถอนใจยาวออกมาแค่สี่คำ
ประมุขหัวเราะลั่น “เด็กซู เจ้าครั้งนี้ช่วยเซอร์ไพรส์ให้ทั้งโลกจริง ๆ คาดว่าหลังจากเหตุการณ์นี้ผ่านไป ทุกประเทศต้องส่งผู้แทนมาเซียนข่าวจากประเทศเรากันทั่วหน้า”
“ก็ดีอยู่นี่”
ซูโม่ยิ้มอย่างสุขุม จุดประสงค์ของเขาก็คืออย่างนี้ ถึงตอนนั้นค่อยเอาอาวุธของสถานีอวกาศออกมาเสนอ จะต้องลื่นไหลเป็นเป่าปี่
โลกใบนี้ ก็ยังไงก็ดูกันที่หมัดใครหนักกว่า!
ท่านเฉินลุกขึ้นเดินมายืนด้านหลังซูโม่ มองจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงภาพเรือหมอซี แล้วเอ่ยถามอย่างครึ่ง ๆ กลาง ๆ “ซูโม่ คราวนี้ประเทศต้าหยางคงไม่เหลือไพ่ตายแล้วสินะ”
“ถ้าไม่มีเหตุวิสัยทัศน์ ก็น่าจะหมดแล้ว”
ซูโม่กางมือทั้งสองข้าง พูดพลางยิ้มแฉ่ง “แม้อาวุธนิวเคลียร์ยังลากออกมาใช้เลย คาดว่าตอนนี้ฮิกกินสันคงกำลังปาดเลือดอยู่ในห้องทำงาน รอเขารื้อฟื้นกลับมาได้ เรือโม่ซีก็ถึงท่าเรือต้าหยางได้แล้ว
พูดพลางมือเขาก็เคาะคีย์บอร์ดไม่กี่ครั้ง เพิ่มความเร็วของเรือหมอซีขึ้นสุดขีด
63 นอต!
ความเร็วนี้ทำให้ทุกประเทศต้องตะลึงอีกรอบ
ระลอกแล้วระลอกเล่า คนที่กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่เกือบทุกคนตอนนี้เริ่มชาไปหมดแล้ว
พลิกเรือบรรทุกเครื่องบิน รับการระดมยิงจากกองเรือรบต้าหยางแบบเต็มกำลังโดยไม่บอบช้ำแม้แต่นิด กวนการยิงอาวุธนิวเคลียร์สิบลูก แถมยังเร็วสุดขีด ฯลฯ
เอาออกมาทีละอย่าง อย่างไรก็สั่นสะเทือนโลกได้ทั้งใบ