ผู้เข้าสอบเดินเข้าห้องสอบอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
หลังจากที่ข้อสอบถูกส่งมาไว้ในมือ ผู้สอบส่วนใหญ่ก็เกร็งตัวด้วยความตึงเครียด บางคนถึงกับหลับตาแน่นเพราะความกลัว
แต่ จะไม่ดูข้อสอบก็ไม่ได้อยู่นะ
นอกห้องสอบ
บรรดาผู้ปกครองที่รอคอยก็ไม่สงบเงียบ มีคนรู้จักมากมายต่างจับกลุ่มพูดคุยกัน
"พวกคุณไม่รู้เลยว่าลูกสาวฉันเครียดขนาดไหน โอ๊ย ไอ้ซูโม่นี่มันตัวซวยจริงๆ!"
"ใช่ ลูกชายฉันก็เหมือนกัน หลังจากรู้ว่าต้องสอบซ่อมเมื่อสองวันก่อน และคนออกข้อสอบเป็นซูโม่ เขาก็เหม่อลอยราวกับถูกดูดวิญญาณ"
"พวกคุณอย่าเพิ่งกังวลไปเลย ข้อสอบครั้งนี้ความยากต้องลดลงเยอะแน่ เพราะกระทรวงศึกษาธิการตี้ตูต้องคำนึงถึงผลกระทบ"
"เฮ้อ... หวังว่าเด็กๆ จะสอบได้คะแนนดีๆ นะ!"
-
"กริ๊งงง——"
ผู้สอบเดินออกจากห้องสอบทีละคน ใบหน้ายังคงมีแววหม่นหมองไม่มากก็น้อย
ยาก!
ยากมาก!
โคตรยาก!
นี่คือคำประเมินของพวกเขาที่มีต่อข้อสอบใหม่ สมดังที่ซูโม่เคยพูดไว้ แม้ความยากจะลดลง แต่ก็ไม่ได้ลดลงมากอย่างที่คิด
แม้ว่าความยากของข้อสอบจะเทียบกับครั้งก่อนไม่ได้เลย แต่มันก็ยังเป็นข้อสอบที่ยากที่สุดอันดับสองที่พวกเขาเคยทำ
ข้อสอบใหญ่ที่เคยทบทวนมา ข้อสอบนับไม่ถ้วนที่เคยทำ แทบเทียบไม่ติดกับข้อสอบครั้งนี้เลย
เมื่อผู้ปกครองเห็นลูกตัวเองเดินออกมา ก็รีบเข้าไปถามด้วยความห่วงใย
"ลูก สอบเป็นไงบ้าง? ข้อสอบยากไหม?"
"งั้นๆ แหละครับ ข้อสอบ... ง่ายกว่าคราวที่แล้วเยอะ"
"ก็ดีสิ แล้วทำไมลูกยังทำหน้างออยู่เลย ยิ้มหน่อยสิ!"
"พ่อครับ ถึงจะง่ายกว่าครั้งก่อน แต่สำหรับผมมันก็ยังยากอยู่นะ ผมทำได้ไม่ค่อยดี..."
บทสนทนาแบบนี้เห็นได้แทบทุกที่
ความรู้สึกของผู้สอบทุกคนเหมือนถูกแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ดีใจ? ก็ดีใจไม่สุด!
ข้อสอบครั้งนี้ก็ยังยากอยู่ดี เฉียนไห่เย่ถูกผู้สอบทั่วเซี่ยกั๋วมองว่าเป็นราชาปีศาจแห่งการออกข้อสอบ ข้อสอบจากมือเขายากไม่ธรรมดา และคะแนนเฉลี่ยของข้อสอบเขาก็ไม่เคยเกิน 60 คะแนน แค่นี้ก็เห็นแล้วว่าความโหดของมันบิดเบี้ยวขนาดไหน
ผู้สอบในตี้ตูเคยทบทวนข้อสอบเก่าของเฉียนไห่เย่ คิดว่าข้อสอบพวกนั้นโหดขั้นสุดแล้ว แต่พอมาเทียบกับข้อสอบของซูโม่แล้ว ความแตกต่างก็เห็นได้ในทันที