“เตรียมพร้อมหมดแล้วใช่ไหม”
ซูโม่พยักหน้าตอบรับประมุขและผู้อาวุโสเฉินที่เดินตรงมาหา ท่าทีเคารพนอบน้อมของเขาทำเอาสองคนนั้นสีหน้าเบ้ปรี๊ดทันที
ประมุขแอบส่งสายตาถึงกันกับผู้อาวุโสเฉิน ชายชราเข้าใจภายในพริบตา เอ่ยขึ้นอย่างมีนัยแฝง “ซูโม่ ตอนนี้ไม่ใช่เมื่อก่อนแล้วนะ เธอคือผู้นำพันธมิตรแล้ว ท่าทีมัน… ผ่อนลงหน่อยก็…”
ไม่ทันผู้อาวุโสเฉินจะพูดจบ ซูโม่ก็ยิ้มและแซงเสียงขึ้นมาเสียเอง “ผมก็ยังเป็นผมคนเดิม ไม่ว่าสถานะจะเปลี่ยนไปแค่ไหน ทั้งสองท่านก็ยังคือคนที่ผมเคารพนับถือเสมอมา”
ประมุขลูบหนวดเคราหัวเราะก้อง ตบบ่าซูโม่อย่างเอื้อเพลิดพลใจ “ยานรบผึ้งศึกพร้อมปฏิบัติการแล้ว ฝ่ายมหาสมุทรและฝ่ายฮวนซูก็เชื่อมต่อเรียบร้อย อีกสิบนาทีเตรียมเริ่มการทดสอบบินได้”
“ได้ครับ”
ซูโม่พยักหน้า “ครั้งนี้มีความสำคัญมหาศาล ห้ามพลาดแม้แต่นิดเดียว รบกวนผู้อาวุโสเฉินช่วยใส่ใจด้วยนะครับ”
“หน้าที่อยู่แล้ว”
ผู้อาวุโสเฉินลากเสียงยาวแล้วเปลี่ยนเรื่อง “ข่าวการทดสอบบินของยานรบผึ้งศึกเราไม่ได้ปิดบังเป็นพิเศษ ทำให้หลายประเทศรู้เรื่องการทดสอบวันนี้ สองวันมานี้มีหลายประเทศติดต่อเข้ามาเอง อยากส่งผู้แทนมาดูการทดสอบครั้งนี้ด้วยตาตัวเอง”
“ก็เรื่องธรรมดา”
เรื่องนี้ไม่ทำให้ซูโม่แปลกใจเลย เขายิ้มแฉ่งถาม “แล้วผู้อาวุโสเฉินตอบไปว่ายังไงครับ”
“ปฏิเสธหมดทุกราย”
ผู้อาวุโสเฉินสั่นเสียงฮึดฮัก “ตอนลงแรงไม่เห็นมา พอได้ผลงานก็อยากแบ่งไปด้วย ในโลกนี้มันจะมีของฟรีแบบนั้นได้ไง!”