"57, 58, 59, 60!"
"เนื่องจากอัลฟ่าหมดเวลา เกมย่อยแรกซูโม่เป็นฝ่ายชนะ!"
เมื่อผู้ตัดสินประกาศจบ เกมแรกก็เป็นอันยุติ
อิชิมุระ ทาคาชิ อึ้งไปแล้ว อัลฟ่าที่เขาภาคภูมิใจ แค่แพ้ไปงั้นเหรอ?
เกิดอะไรขึ้น?
ไม่ใช่แค่เขา ทุกคนในประเทศซากุระที่อยู่ที่นี่ก็อึ้งกันหมด
จนถึงตอนนี้ มีแค่ติงอีหรันเท่านั้นที่ชนะอัลฟ่าได้หนึ่งเกมย่อย นอกเหนือจากนั้น อัลฟ่ายังครองสถิติไร้พ่ายในเกมย่อย
ในสายตาพวกเขาแต่เดิม การแข่งคืนนี้ต้องอยู่ในกำมือสบาย ๆ อยู่แล้ว
ว่ากันตามตรง ซูโม่ก็เป็นแค่นักเรียนคนหนึ่ง ไม่ว่าเขาจะอัจฉริยะแค่ไหน ก็ไม่มีทางสู้กับอัลฟ่าได้
แต่ไม่เคยคิดเลยว่า ซูโม่ใช้แค่สามหมากก็เอาชนะอัลฟ่าได้ มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย!
ทว่า ความจริงก็อยู่ตรงหน้าพวกเขา จะไม่เชื่อก็ไม่ได้!
ในห้องกระจายเสียง
หวังเทา: "ซูโม่ชนะแล้วเหรอ? แค่นี้ก็ชนะแล้ว?"
ต้วนชุนฮ่าว: "เชี่ย สุดยอดโคตร ๆ!"
ฉินเมิ่งไห่: "แค่สามหมากก็ปราบอัลฟ่าโกะได้? คุณพระคุณเจ้า!"
ฮั่วอี้หลง: "ตอนนี้ผมถึงเข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมซูโม่ถึงถูกเรียกว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเซี่ยกั๋ว เด็กหนุ่มคนนี้มันเหนือมนุษย์เกินไปแล้ว!"
ติงอีหรัน: "สวยงาม สามหมากนี้สวยงามมาก!"
หวังเทา: "อาจารย์ติง ช่วยอธิบายให้เราฟังหน่อยได้ไหมครับว่า สามหมากของซูโม่นี้มันพิเศษยังไง?"