"เดี๋ยวก่อน!"
จังหวะที่อลิซกำลังจะประกาศจบการรับรองแบบสาธารณะ ซูโม่ก็เอ่ยขึ้นมาขัดจังหวะซะก่อน
ทันใดนั้น ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศต่าง ๆ ทั่วลานกว้างก็หันมามองซูโม่ด้วยความสงสัยไปหมด
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
รอบนี้ก็ไม่มีใครออกมาคัดค้านผลซะหน่อย!
อลิซตกใจไปครู่หนึ่ง แล้วรีบเดินเข้าไปหาซูโม่ ปิดปากไมค์ แล้วถามเสียงเบาว่า "อาจารย์ซู มีอะไรเหรอคะ?"
"การรับรองแบบสาธารณะยังจบตอนนี้ไม่ได้หรอก"
ซูโม่ยิ้มน้อย ๆ มุมปากโค้งขึ้นมาเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว "เท่าที่ผมรู้มา กฎของการรับรองแบบสาธารณะ อนุญาตให้ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านการรับรองแล้ว สามารถขอรับรองอีกครั้งได้ใช่ไหม?"
"ห๊ะ?"
พอได้ยินแบบนั้น รูม่านตาของอลิซก็หดลงเล็กน้อย เนื่องจากซูโม่พูดจะจะขนาดนี้แล้ว เธอจะไม่รู้ได้ยังไงว่าซูโม่จะทำอะไร ก็เลยอุทานออกมาด้วยความตกใจว่า "อาจารย์ซู อาจารย์จะบอกว่า..."
"เซี่ยกั๋วมีผู้เข้าแข่งขันที่จะขอรับรองนักคณิตศาสตร์ระดับสองครับ!" ซูโม่พูดออกมาเบา ๆ ประโยคหนึ่ง
น้ำเสียงเบามาก แต่เข้าหูอลิซกลับเหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ!
"อาจารย์...แน่ใจนะคะ?"
อลิซรู้กฎของการรับรองแบบสาธารณะดี แม้จะอนุญาตให้ผู้ที่ผ่านการรับรองระดับหนึ่งแล้ว สามารถขอรับรองระดับสองต่อได้ แต่กฎข้อนี้ในสายตาทุกคนมันก็เหมือนไก่ที่นึกจะกินก็เสียดาย นึกจะทิ้งก็น่าเสียดาย
ที่สำคัญ ภายใต้กฎที่ไม่ได้เขียนไว้ของหลายประเทศ กฎข้อนี้ยิ่งดูไร้ประโยชน์เข้าไปใหญ่