"ไม่ใช่ว่า...พวกเขาไม่กลัวเหรอ..."
"กลัวอะไร?"
ไม่ทันที่หยานจิ่วซีจะพูดจบ ซูโม่ก็ยิ้มแล้วอธิบาย "เหยียนจิ่วซี คนของกลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติไม่โง่หรอก ที่พวกเขายอมรับเนื้อหาการประเมินที่ข้า...ที่ฉันกำหนดขึ้น เพราะสิ่งที่ฉันออกมันเหลือเชื่อเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการถึง"
"พวกเขาคิดว่าฉันไม่มีทางผ่านการประเมินแบบนี้ได้ ถึงได้ยอมรับข้อเสนอ ยิ่งไปกว่านั้น เนื้อหาการประเมินระดับหกที่พวกเขาแต่งขึ้นแต่แรกก็ไม่มีอะไรที่จะเอามาโชว์ได้อยู่แล้ว ทุกอย่างรวมกัน พวกเขาถึงได้ยอมแพ้"
"เอ๊ะ?"
นี่เป็นครั้งแรกที่หยานจิ่วซีได้ยินซูโม่เล่าเรื่องแบบนี้ ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เธอบีบมือเล็ก ๆ แน่นขึ้นนิด ๆ แววตาเปี่ยมด้วยความเป็นห่วง "เสี่ยวโม่ ถ้าเป็นอย่างที่พูด เชื่อมั่นว่าจะผ่านการประเมินได้แค่หยิบมือเดียวเลยสินะ"
"ก็ไม่ถึงกับ"
ซูโม่ยิ้มอย่างมั่นใจ เอ่ยเรียบ ๆ "รู้ดีว่ายากแค่ไหน แต่ฉันกล้าเข้ารับการประเมินระดับหก ย่อมมีหลักประกันในตัวเองอยู่แล้ว"
"ป๊อด—"
หยานจิ่วซีแต้มยิ้ม ดวงตาเป็นประกายเต็มไปด้วยความชื่นชม
"พี่ชายของหนูมั่นใจทีไรก็หล่อซะจนตาย!"
ความงดงามชั่ววูบนั้น ทำให้นักข่าวรอบด้านหลายคนตาสว่าง
ทันทีนั้น กล้องถ่ายรูปต่างก็เล็งมาที่หยานจิ่วซีกันถ้วนหน้า จนเหล่าเน็ตที่กำลังติดตามถ่ายทอดสดนับไม่ถ้วนต้องกระทุ้งหูกระทุ้งตา
"โห! ช่างภาพเนี่ยเป็นคนมีหัวใจจริง ๆ เพิ่มน่องไก่ให้เลย!"