“เฮือก——”
“อาจารย์ซู ก็แค่ล้อเล่นนี่นา”
ถานฝู่ชมพร้อมตบมือ “อาวุธแบบนี้ผมยังไม่เคยได้ยินเลยครับ ทำให้อุปกรณ์ของเรือดำน้ำพังได้หมด อาวุธที่เอาชนะโดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อแบบนี้ จะไปเป็นของเล่นชิ้นเล็กได้ยังไง”
“คุณก็ถ่อมตัวเกินไปแล้ว!”
แม้อายุของซูโม่จะยังน้อย แถมลูกชายของเขาเองยังอายุมากกว่าซูโม่อีกหลายปี แต่เขาก็ยอมรับในใจลึก ๆ ว่าเห็นคุณค่าหนุ่มหน้าตาเด็กตรงหน้านี้จริง ๆ
สมบัติล้ำค่าของชาติ!
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดอย่างสุภาพ “สองท่านพลเอกไปจัดการงานกันก่อนเถอะครับ พอกลับมาแล้วถ้าสนใจเครื่องสั่นสะเทือนนิวเคลียร์อิเล็กทรอนิกส์นี่ ผมยินดีเล่าให้ฟังทุกอย่างโดยไม่ปิดบัง”
“รับทราบ!”
ทั้งสองไม่อวดดีเลย ก้มหัวค้อมแขนคารวะซูโม่อย่างเคารพ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องควบคุม
ห่างจากฐานทัพใต้ทะเลประมาณ 10 ไมล์ทะเล ใต้ผืนน้ำลึก 500 เมตร มีเรือดำน้ำราวสิบกว่าลำเรืองแสงจาง ๆ อยู่ ลำที่นำหน้าสุดเป็นเรือดำน้ำรูปร่างเหมือนขีปนาวุธ ตัวใหญ่กว่าเรือลำอื่นหลายเท่า
ในห้องควบคุมของเรือดำน้ำ
โลเรนโซกำลังออกคำสั่ง จ้องมองภาพที่เรดาร์ส่งกลับมา แล้วสั่งการทีละข้ออย่างเป็นระเบียบ
“ยังไม่พบอะไร ตามคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา ให้ดำน้ำต่อ กำลังขับระดับสอง กองเรือดำน้ำกระจายตัว รักษาระยะห่าง 1 ไมล์ทะเล เดินหน้าสำรวจต่อไปยังฝั่งเซี่ยกั๋ว……”
“บี๊——”
“บี๊——”
“บี๊——”
เสียงสัญญาณเตือนฉีกอากาศดังลั่น