เป่ยไห่ ในหุบเขาแห่งหนึ่งของเทือกเขาผิงหย่งกู่ ผู้คนหลายร้อยนายในชุดป้องกันรังสีนิวเคลียร์กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น
"ระบบจ่ายไฟปกติทุกอย่าง!"
"ค่าพลังงานปกติทุกอย่าง!"
"ค่ารังสีนิวเคลียร์... เพิ่มเร็วขึ้นอีกแล้ว!"
ซูโม่นั่งอยู่บนพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนล้า สองวันมานี้มันเหนื่อยเกินไปสำหรับเขาจริง ๆ ตอนนี้เขาอยากทำแค่เรื่องเดียว นั่นก็คือนอนหลับให้สบายสักงีบ
แต่ ซูโม่รู้ว่า ตอนนี้นอนไม่ได้!
"ตอนนี้อัตราการเพิ่มของค่ารังสีนิวเคลียร์เท่าไหร่?"
"เพิ่มขึ้นชั่วโมงละ 40 ไมโครซีเวิร์ต!"
กู้เยว่สีหน้าหนักใจมาก "ค่ารังสีนิวเคลียร์ในเขตกักกันทะลุไปถึง 4376 ไมโครซีเวิร์ตแล้ว ถ้าดูตามอัตราการเพิ่มนี้ เวลาของเราเหลืออีก 15 ชั่วโมง!"
"ไม่ น่าจะบอกว่า 11 ชั่วโมงมากกว่า!"
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ สีหน้าไม่ได้เปลี่ยนไปเพราะข่าวนี้เลย เขาคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ไว้ตั้งนานแล้ว การเพิ่มของรังสีนิวเคลียร์ต้องเร็วขึ้นเรื่อย ๆ แน่นอนอยู่แล้ว
แต่ว่า โชคดีที่งานแต่ละอย่างคืบหน้าไปได้ด้วยดี 11 ชั่วโมงน่าจะพอใช้!
"ซูโม่ นายจะพักสักหน่อยไหม?"
มองดูสีหน้าเหนื่อยล้าของซูโม่ ในแววตาลึก ๆ ของกู้เยว่แวบผ่านความสงสารวาบหนึ่ง สองวันมานี้ถึงทุกคนจะไม่ได้อยู่เฉย แต่ใครก็เทียบกับซูโม่ไม่ได้
การคำนวณค่าต่าง ๆ การตัดสินใจในเหตุการณ์ไม่คาดฝันทุกอย่าง ล้วนกดทับอยู่บนตัวซูโม่ทั้งหมด กู้เยว่รู้สึกทึ่งในตัวคน ๆ หนึ่ง และยังเป็นผู้ชายด้วยเป็นครั้งแรก
ผู้ชายตรงหน้าคนนี้ ไม่สิ!
ต้องบอกว่า เด็กหนุ่ม!
เด็กหนุ่มตรงหน้าคนนี้ เก่งจนน่าเหลือเชื่อ เก่งซะจนกู้เยว่แทบไม่เชื่อ ตอนนี้เธอถึงได้รู้แล้วว่าทำไมซูโม่ถึงเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเซี่ยกั๋ว!
ก่อนหน้านี้ กู้เยว่ดูถูกฉายาอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเซี่ยกั๋วของซูโม่มาตลอด ในสายตาเธอ พวกนี้มันก็แค่ชื่อเสียงลม ๆ แล้ง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะฐานะของเธอไม่เหมาะจะเปิดเผยในสายตาประชาชน ฉายานี้ต้องเป็นของเธอแน่นอน