สิ้นเสียงพูด
ซูโม่และเจเน็ตรีบถอดผ้าปิดตาทันที หยิบจตุรัสกลหมายเลขหนึ่งขึ้นมาเริ่มสังเกต
เจเน็ตใช้เวลาไม่ถึงห้าวินาที ก็เริ่มบิดหมุนมันอย่างรวดเร็ว ความเร็วแทบจะน่ากลัว ไม่พอแค่นั้น เธอบิดหมุนจตุรัสกลในมือไปพลางก็มองสังเกตจตุรัสกลอันต่อไปไปด้วย
ห้าวินาทีต่อมา จตุรัสกลหมายเลขหนึ่งถูกเจเน็ตคืนสภาพสมบูรณ์ เธอไม่หยุดพักแม้แต่น้อย หยิบจตุรัสกลหมายเลขสองขึ้นมาบิดต่อทันที สายตาก็จับจ้องไปที่จตุรัสกลหมายเลขสามแล้ว
ความเปลี่ยนแปลงเพียงชั่วพริบตา ทำให้แขกรับเชิญสามคนถึงกับอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
เหอจื่อหาน: "นี่มันเร็วเกินไปแล้วนะ!"
ซูเสี่ยวเฟย: "แค่กะพริบตาเดียว ก็คืนสภาพได้อันหนึ่งแล้วเหรอ?"
อวี๋เสี่ยวหัว: "แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! ระดับความสามารถเรื่องจตุรัสกลของผู้เข้าแข่งขันเจเน็ตนี่แข็งแกร่งมากจริงๆ!"
แต่พอหันไปเห็นสถานการณ์ของซูโม่ จิตใจของสามคนก็อดเป็นห่วงไม่ได้
เห็นเพียงซูโม่ยังคงถือจตุรัสกลหมายเลขหนึ่งแล้วสังเกตมันอยู่ แต่เจเน็ตเริ่มบิดหมุนจตุรัสกลหมายเลขสามไปแล้ว ตั้งแต่เริ่มต้นก็ทิ้งห่างกันมากขนาดนี้เลยเหรอ?
ไม่มีทางสู้เลย!
เฉลี่ยราวห้าวินาที เจเน็ตก็จะคืนสภาพจตุรัสกลได้หนึ่งอัน ความเร็วขั้นสุดขั้วนี่ทำเอาทุกคนมองจนตาค้างกันไปหมด
ในถ่ายทอดสด
"แม่เจ้าโว้ย นี่มันโชว์กายกรรมหรือเปล่าเนี่ย?"
"มันลื่นไหลขนาดนี้เลยเหรอ?"
"นี่มันเร็วเกินไปแล้วนะ!"
"ผมยอมเลย ความเร็วนิ้วนี่เร็วกว่าผมที่เป็นโสดมายี่สิบกว่าปีซะอีก..."
"ซูโม่ทำไมยังไม่ขยับอีก? พี่ใหญ่หมดเวลาแล้วนะ!"
...
ห้องเตรียมตัวของเซี่ยกั๋ว
