"เสี่ยวซี ผัวเธอกำลังจะกอดผู้หญิงของฉัน เธอย่อมไม่แคร์อะไรหรอก คนที่เสียเปรียบคือฉันต่างหาก!"
เมื่อโดนจางเกอประชดแบบนั้น หยานจิ่วซีก็ขยับดวงตาเล็กน้อย ใบหน้างดงามหาที่ติมิได้แต่กลับเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา "อาจารย์จาง รบกวนทำความเข้าใจเรื่องหนึ่งให้ดี ๆ นะคะ พี่ซูเชี่ยนเป็นฝ่ายขอกอดกับเสี่ยวโม่เอง ฉันใจกว้างขนาดนี้แล้ว คุณยังขี้แพงอีก!"
จางเกอ: "..."
จุดสุดปลายของการเงียบงันคืออะไร?
ก็คือเงียบงันจนตาย!
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน ซูโม่กับซูเชี่ยนก็โอบกอดกันแล้ว เป็นการกอดอย่างสุภาพ
แค่แตะเบา ๆ ก็พอ
พอเห็นภาพตรงหน้า ใบหน้าเฒ่าของจางเกอก็มืดครึ้มขึ้นมาทันที
แถมยังนึกไม่ออกอีกว่าควรพูดอะไรดี...
เห็นดังนั้น หยานจิ่วซีก็หัวเราะคิกคักไม่หยุด
ณ ขณะนั้น หวังเทาผู้รับหน้าที่พิธีกรในครั้งนี้ก็ถือไมค์เดินขึ้นเวที หันหน้าเข้าหากล้องกล่าวประกาศเสียงดังว่า "เพื่อน ๆ ทุกท่านที่อยู่หน้าจอโทรทัศน์ สวัสดียามเช้าครับ"
"วันนี้เป็นวันพิเศษอย่างยิ่ง ภายในฮอลกีฬาหลินไห่ในวันนี้จะเกิดการปะทะกันของอัจฉริยะที่แกร่งที่สุดแห่งศตวรรษ ขออนุญาตแนะนำตัวผู้แข่งขันทั้งสองฝ่ายก่อน"
"สหภาพอัจฉริยะ มีสมาชิกทั้งหมด 5 คน ทุกคนล้วนเป็นอัจฉริยะระดับตำนานในสาขาของตัวเอง ส่วนความสำเร็จผมจะไม่เล่าให้ฟังทีละคน ขอให้จอใหญ่ตอบคำตอบแทนเลยแล้วกัน"
เสียงคำพูดจบลง ประวัติส่วนตัวของสมาชิกทั้ง 5 คนแห่งสหภาพอัจฉริยะก็ปรากฏขึ้นบนจอยักษ์อย่างละเอียดยิบ