ในห้องถ่ายทอดสดออนไลน์
“ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า? อาจารย์ติงได้เปรียบแล้ว?”
“ไอ้ที่เรียกว่าคนหมากเป็นเนี้ย โคตรเจ๋งเลยนะ!”
“จัดการมันให้ตายซะ!”
“ใจเย็น ๆ ใจเย็นที่สุดเลยนะ!”
“อาจารย์ติงโคตรเจ๋ง สมแล้วที่เป็นมือหนึ่งของโลก!”
……
บ้านตระกูลจ้าว
จ้าวหลิงเอ๋อ: “พระเจ้า อาจารย์ติงได้เปรียบ? ฉันหูฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย?”
หม่าลี่ลี่: “สมแล้วที่เป็นมือหนึ่งของโลก เจออัลฟ่าโกะยังเล่นได้ดุดันขนาดนี้”
อันหราน: “ทีนี้ก็ต้องดูว่าติงอีหรันจะรักษาจังหวะไว้ได้ไหม”
จ้าวเทียน: “เฮ้ย สุดยอด!”
แค้ก ๆ —
คุณพ่อจ้าวได้ยินคำพูดของลูกชาย ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าดำคร่ำเครียด
“แกเป็นเด็กเป็นเล็กนี่ หัดพูดจาให้สุภาพหน่อยสิ? ปากจัดจังนะ ไปเรียนนิสัยเสีย ๆ แบบนี้มาจากใคร?”
จ้าวเทียน: “…”
แล้วจะไปเรียนมาจากใครได้ล่ะ?
แน่นอนว่าก็ต้อง…
จ้าวเทียนกำลังจะอ้าปากพูด แต่ถูกคุณพ่อจ้าวปรายตามองแวบเดียว ก็ตกใจจนคอหด พาลจะพูดอะไรก็ต้องกลืนกลับลงคอไปหมด
ทุกคนเห็นภาพตลกโปกฮาจังหวะนั้น ก็พากันแอบหัวเราะกันไม่หยุด
“เสี่ยวโม่ อาจารย์ติงได้เปรียบจริง ๆ เหรอ?” เหยียนจิ่วซีถามเสียงเบา
เรื่องหมากล้อมน่ะ เธอเป็นพวกสากกะเบือยันเรือรบ ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด!
แต่นั่นก็ไม่ส่งผลต่อการที่เหยียนจิ่วซีเชียร์ติงอีหรัน เธอรังเกียจไอ้หมอนั่นจากประเทศซากุระจะตายไป
“แน่นอน!”
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “แต่ว่า มีอยู่เรื่องนึงที่พูดผิดนะ!”
