ที่หน้าประตูคณะแพทยศาสตร์
บนพื้นมีศพนอนเกลื่อนหลายสิบร่าง เหลือเพียงห้าเงาร่างที่ยังยืนหยัดอยู่ พวกเขาจ้องมองเจ้าแท่งเหล็กตรงหน้า สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
นี่มันอะไรกันแน่?
ป้องกันทะลุทะลวงไม่ได้ซะอย่างนั้น แล้วยังวิ่งไวจนน่าตกใจอีก!
แค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น พวกเขาเกือบจะหมดทั้งกองทัพ นักฆ่าระดับแนวหน้าหลายสิบคนจะมาจบชีวิตอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ?
เกินไปแล้ว!
นักฆ่าชุดดำใส่หน้ากากที่เหลืออยู่ห้าคน ใจแทบสลาย
ลูกน้องที่พามาด้วยทั้งหมดล้วนเป็นมือฉกาจ อันเป็นยอดฝีมือขององค์กร ทว่ากลับไม่เพียงแต่ทำงานที่ได้รับมอบหมายไม่สำเร็จ ยังต้องมาทิ้งฝีมือทั้งหมดไว้ที่นี่อีก
พวกเขานึกถึงผลที่จะต้องเผชิญ ใบหน้าใต้หน้ากากซีดเผือดไปหมด
แน่นอน พวกเขาจะหนีก็ได้ แต่ทุกคนรู้ดี องค์กรจะตามหาพวกเขาได้ง่ายดายแค่ไหน
ตั้งแต่วินาทีที่เข้าร่วมองค์กร ร่างกายของพวกเขาก็ถูกฝังเครื่องระบุตำแหน่งขนาดจิ๋วไว้แล้ว นี่เป็นวิธีการมาตรฐานขององค์กรนักฆ่า เพื่อป้องกันไม่ให้สมาชิกหนีออกจากองค์กรโดยพลการเมื่อทำภารกิจไม่สำเร็จ
ดังนั้น ตอนนี้พวกเขาทั้งห้าคนเหลือทางเลือกเดียว นั่นคือจัดการเจ้าแท่งเหล็กนี่ให้ได้ แล้วบุกเข้าไปในคณะแพทยศาสตร์เพื่อหาอุปกรณ์บำบัดด้วยไอออนไฟฟ้า
ต้องแบบนี้เท่านั้น พวกเขาถึงจะมีชีวิตรอด!
ทั้งห้าคนสบตากันอย่างเงียบๆ สายตาทุกคู่ฉายแววเด็ดเดี่ยว
"ฆ่า!"
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนขึ้นมา ห้าเงาร่างพุ่งเข้าใส่ชุดเกราะเหล็กกล้าพร้อมกัน ความเร็วที่แทบไม่เคยเห็นมาก่อน กินขาดพวกนักฆ่าเมื่อครู่คนละชั้น