จากขี้ข้าถึงจอมยุทธ์ต้าเฉียน

ตอนที่ 10 ศาสตร์ยุทธ์ชั้นยอด

8 นาที· 1.9K คำ

มีเงินอยู่ในมือ เฉินฉือก็หมดความกังวล

นอกจากช่วงบ่ายที่ไปอยู่กับชุ่ยหนงแล้ว เวลาว่างอื่นใดที่มี ล้วนเร่งฝึกฝนอย่างเต็มที่

เพื่อหวังว่าจะเข้าขั้นได้ภายในสองเดือน

แต่พอล่วงเลยไปสิบกว่าวัน เสาหลักแรกก็ฝึกได้อย่างชำนาญแล้ว ทว่ากำลังกลับแทบไม่เพิ่มขึ้นเลย

เหตุที่นักยุทธ์แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดา ก็เพราะแข็งแกร่งที่เลือดลม!

ขั้นเก้าในฐานะประตูแรกของนักยุทธ์ ถือเป็นรากฐานเช่นกัน ในช่วงนี้คือการเสริมสร้างร่างกายและหล่อเลี้ยงเลือด จึงเรียกอีกชื่อว่า ขั้นหล่อเลี้ยงเลือด

การหล่อเลี้ยงเลือดคือเป้าหมาย การเสริมสร้างร่างกายคือหนทาง ผลที่แสดงออกมาอย่างเป็นรูปธรรมคือการเพิ่มพูนของกำลัง

ผู้ที่สามารถยกถ่วงหินสี่ร้อยจินได้ ก็ถือเป็นนักยุทธ์ขั้นเก้าแล้ว

"หรือข้าจะไร้พรสวรรค์โดยแท้จริง..."

พวกที่มีพรสวรรค์โดดเด่น แม้ไม่ฝึกวิชายุทธ์ใด ก็สามารถยกถ่วงหินสี่ร้อยจินได้ เข้าสู่แถวนักยุทธ์ขั้นเก้าโดยตรง

มีอัจฉริยะก็ย่อมมีคนไร้ค่า บางคนมีร่างกายอ่อนแอแต่กำเนิด ไม่เหมาะแก่การฝึกยุทธ์ ฉะนั้นต่อให้พยายามฝึกฝนเพียงใด ก็ยังคงก้าวหน้าอย่างเชื่องช้า

เฉินฉือมีผิวขาวสะอาด หน้าตาคมคาย แม้หน้าตาจะไม่เลว แต่รูปร่างกลับดูบางเฉียบอ่อนแออยู่บ้าง

ในใจอดคิดระแวงไม่ได้ หรือว่าตนไม่เหมาะแก่การฝึกยุทธ์ตั้งแต่แรก

"ไม่ได้!"

แต่ในทันใดนั้น เฉินฉือก็สลัดความคิดฟุ้งซ่านเหล่านั้นทิ้งไป

ไม่ว่าพรสวรรค์ของเขาจะเป็นเช่นไร เขาจำต้องเป็นนักยุทธ์ให้ได้!

ไม่ใช่เพียงเพื่อช่วยชุ่ยหนงเอาสัญญาขายตัวคืนมา หากยังเพื่อตัวเขาเองอีกด้วย

ถึงยามโฉ่วแล้ว (ช่วงเวลาตีหนึ่งถึงตีสาม) ในคอกม้ามีเสียงกรนดังลั่น จวนจิ้งอันโหวก็มืดมิดไปทั่วทุกหนแห่ง

เฉินฉือเติมหญ้าให้ม้าแล้ว ก็หาที่โล่งแห่งหนึ่ง ฝึกเสาหลักท้าวช้างต่อไป

ฝึกวันละสองชั่วยามไม่ได้ ก็จะฝึกสามชั่วยาม สี่ชั่วยาม!

สิบวันไม่ได้ ก็ร้อยวัน ร้อยวันไม่ได้ ก็หนึ่งปี สามปี สิบปี!

ไม่ว่าอย่างไร เขาจะไม่ยอมละทิ้ง

"เจ้าฝึกเช่นนี้ ต่อให้ฝึกไปทั้งชาติ ก็ฝึกเสาหลักท้าวช้างไม่สำเร็จหรอก"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป