ชัยต้องมาก่อน!
สามคนตกลงกันเรียบร้อย บ่ายวันเดียวกันก็เคลื่อนพลตรงดิ่งไปยังเรือนหลังหนึ่งในตรอกหยงอัน
ที่นี่เป็นเรือนลับที่จางเซ่าเทียนเลี้ยงไว้ เขากำลังสำราญอยู่ที่นี่ในบ่ายวันนี้
มีคำกล่าวว่า จะจับโจรต้องจับหัวโจก ขอเพียงจับจางเซ่าเทียนได้ สมาคมหมาป่าพิษก็จะแตกกระเจิงเป็นทรายร่อน ยังมีศาลาว่าการเมืองกับสมาคมอินทรีบินร่วมมือกันปราบปราม ย่อมต้องยอมสยบทันทีที่ได้ยินข่าว
"...ผู้ใดกัน!"
หน้านอกเรือน มีลูกมือสมาคมหมาป่าพิษสิบกว่าคนยืนรักษาการณ์อยู่
จู่ ๆ ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งหน้าตาดุดันดาหน้าตรงเข้ามา ก็อดร้องตวาดขึ้นมาไม่ได้
กร้วม!
แต่เพียงชั่วอึดใจเดียว ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้ตั้งตัว ผู้คนกลุ่มนั้นก็กรูกันเข้ามาแบบไม่พูดไม่จา ฟันแทงกันเป็นชุดใหญ่ เลือดสาดกระจายล้มตายลงตรงนั้นทันที
"ล้อมไว้!"
จัดการผู้คุ้มกันเสร็จ กองกำลังใหญ่ก็ค่อยทะลักเข้ามาในตรอก
หัวหน้าหน่วยอู่ตะโกนก้อง คนทั้งหลายแตกแถวกันออก ล้อมรอบเรือนเล็ก ๆ ทั้งหลังไว้แน่นหนา
ยามนี้จางเซ่าเทียนกลายเป็นเต่าในหม้อไปแล้ว
"ฮึ่ย"
หัวหน้าหน่วยอู่กระแทกเสียงเย็นชา เตะประตูเรือนเปิดออก นำคนบุกเข้าไปในลานบ้าน
เรือนเล็ก ๆ ไม่กว้างขวางอะไร ภายในลานบ้านว่างเปล่าไม่มีผู้คน ประตูหน้าต่างเรือนปิดสนิท คิดว่าคนยังอยู่ในเรือนแน่นอน
หัวหน้าหน่วยอู่สีหน้าเคร่งขรึม ส่งสัญญาณเรียกพวกพ้อง
ลูกน้องสองคนรู้ความ ค่อย ๆ ย่องเข้าไป เตะประตูเรือนเปิดออก
จากนั้น บรรดาเจ้าหน้าที่ก็กรูกันพรวดเข้าไป
"อย่าฆ่าข้า! อย่าฆ่าข้า!"
ห้องด้านนอกไม่มีใคร ห้องชั้นในก็มีเพียงหญิงสาวคนหนึ่งที่แต่งตัวไม่เรียบร้อย พอเห็นคนกลุ่มหนึ่งถือดาบเหล็กกล้าพุ่งเข้ามา ก็ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนซีด หดตัวอยู่ที่มุมห้องร้องตะโกนสุดเสียง