【ท่อประปาพกพา】
มันเป็นท่อประปาที่มีรูปร่างคล้ายไม้เท้า ส่วนปลายโค้งงอและติดก๊อกน้ำมาให้ในตัว
หลังจากซีเหมี่ยวได้มันมา เธอก็ไม่แม้แต่จะอ่านคำแนะนำ แล้วเหวี่ยงมันออกไปทันที
สัมผัสตอนเหวี่ยงลื่นไหลเหมือนกำลังตีลูกด้วยไม้กอล์ฟ
ซีเหมี่ยวพอใจอยู่เหมือนกัน ถึงมันจะเป็นอาวุธทื่อ แต่ใช้ถนัดกว่าขวานเยอะ
เธอเหวี่ยงมันสิบกว่าครั้ง จนแขนเริ่มเมื่อยถึงได้หยุดมือ แล้วเปิดดูรายละเอียดของท่อประปา
【ท่อประปาพกพา: เชื่อมต่อกับภาชนะใส่น้ำชนิดใดก็ได้】
ซีเหมี่ยวเลิกคิ้ว ลองใช้แก้วกาแฟที่มีอยู่ทันที
ท่อประปาที่ยาวเท่าท่อนแขนเชื่อมต่อได้จริง ๆ แต่เพราะส่วนหัวหนัก ส่วนท้ายเบา ถ้ามือของซีเหมี่ยวไม่ไวพอ น้ำอันล้ำค่าคงหกไปแล้ว
เธอใช้มือหนึ่งประคองแก้วกาแฟ ส่วนอีกมือแกะกล่องเค้กออก
เค้กขนาด 6 นิ้วไม่ได้ใหญ่มาก บรรจุภัณฑ์ไม่ใช่กล่องสี่เหลี่ยม แต่เป็นฝาพลาสติกทรงกลม
ซีเหมี่ยวพลิกฝาคว่ำลง กลายเป็นชามใบเล็กขนาด 6 นิ้วทันที
เธอวางชามพลาสติกลงบนพื้น แล้วค่อย ๆ หมุนก๊อกน้ำ
กาแฟไหลออกมาจริง ๆ ด้วย!
ก๊อกน้ำเป็นแบบลูกบิดรุ่นเก่า หมุนไปทางซ้ายหรือขวาก็ได้ ส่วนตรงกลางคือปิดน้ำ
ซีเหมี่ยวลองหมุนไปทางซ้าย สิ่งที่เปลี่ยนกลับไม่ใช่ความแรงของสายน้ำ แต่เป็นของเหลวที่ไหลออกมา
ของเหลวสีขาวขุ่นไหลรินออกมา เธอใช้นิ้วแตะชิม แล้วก็พบว่าเป็นนมจริง ๆ
ส่วนอีกด้านหนึ่งกลับเป็นกาแฟ
น่าสนใจดีแฮะ
ซีเหมี่ยวเปิดฝาแก้วกาแฟดูแวบหนึ่ง «ให้ตายสิ นี่มันของวิเศษชัด ๆ!»
กาแฟในแก้วไม่พร่องลงไปแม้แต่นิดเดียว
ถ้าเธอมีภาชนะมากพอ ก็เทกาแฟออกไปขายได้เป็นหมื่นแก้วเลยไม่ใช่หรือไง!
โอกาสทางธุรกิจ โอกาสก้อนโตเลย!
ซีเหมี่ยวดูแลตัวเองมาตั้งแต่วัยรุ่น เธอเคยทำงานพิเศษ เคยตั้งแผงขายของ จึงรู้ดีที่สุดว่าต้องคว้าโอกาสและต่อยอดทรัพยากรที่มีอยู่ในมืออย่างไร
เธอดื่มกาแฟในชามจนหมด แล้วปิดฝาแก้วกาแฟอย่างระมัดระวัง ก่อนเปิดหน้าจอสาธารณะขึ้นมาอีกครั้ง
ของอย่างแก้วกระดาษ หากต้องการผลิตจำนวนมากก็ต้องมีพิมพ์เขียว
แต่ในฝันพยากรณ์ของซีเหมี่ยว ช่วงเริ่มต้นไม่มีข่าวเรื่องพิมพ์เขียวเลย จนกระทั่งไปถึงชานชาลาที่ 4 พิมพ์เขียวถึงเริ่มหมุนเวียนในตลาดแลกเปลี่ยน
ทำเองไม่ได้ ก็ต้องแลกเอาเท่านั้น
ฮิฮิฮิ: «รับซื้อภาชนะ คนที่มีจำนวนมากได้สิทธิ์ก่อน»
เธอเพิ่งโผล่ขึ้นมา หน้าจอสาธารณะก็วุ่นวายทันที
2112: «ตัวท็อปช่วยพาผมไปด้วยได้ไหมครับ? ขอคำแนะนำหน่อยว่าจะอัปเลเวลยังไง!»
รถบัสเบบี๋: «ชามหมาเอามาใช้เป็นภาชนะได้ไหม?»
พี่ไฉ: «รับซื้อภาชนะ ใครมีเยอะมาหาผมก่อน ผมให้ราคาสูง!»
มีคนฉวยโอกาสมาแย่งธุรกิจด้วยแฮะ
ซีเหมี่ยวทั้งฉุนทั้งขำ แค่คิดก็รู้แล้วว่าหลังจากพี่ไฉได้ภาชนะไป เขาคงเอามาขายให้เธอในราคาสูงแน่
เธอดูเหมือนคนโง่ที่ใครก็หลอกได้หรือไง?
ตอนนี้ผู้เล่นไม่มีเหรียญรถไฟอยู่ในมือ ทุกคนจึงแลกของกันไปมา นั่นเปิดโอกาสให้พ่อค้าคนกลางเอาของราคาถูกไปแลกของแพง แล้วค่อยนำทรัพยากรนั้นไปแลกกับคนที่ต้องการในราคาที่สูงกว่า
กลยุทธ์แบบนี้มีอยู่เสมอ ซีเหมี่ยวไม่อยากเอาเปรียบใคร และยิ่งไม่อยากถูกใครเอาเปรียบ
เธอตั้งราคาที่ตัวเองคิดว่ายุติธรรม ได้กำไรไปพร้อมกับเหลือช่องทางให้คนอื่นเอาชีวิตรอดต่อได้
ช่วงหลังมีโอกาสที่ผู้เล่นนับหมื่นคนจะติดอยู่บนชานชาลาเดียวกัน หากกลายเป็นศัตรูของคนทั้งโลก ก็ไม่ต่างอะไรกับหนูที่ใคร ๆ ก็อยากไล่ตี
ฮิฮิฮิ: «ใครมีภาชนะจำนวนมากส่งคำขอแลกเปลี่ยนกับฉันได้เลย ภาชนะ 100 ใบแลกเค้กขนาด 6 นิ้ว 1 ชิ้น»
ตอนนี้ทุกคนตระหนักแล้วว่าอาหารกับน้ำเป็นของหายากในตู้รถไฟที่ปิดมิดชิด
แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่ามันสำคัญแค่ไหน
คนส่วนใหญ่ยังคิดว่าอีกไม่นานรถไฟอาจหยุด จึงรู้สึกว่าข้อเสนอของซีเหมี่ยวไม่คุ้ม อยากรอดูว่าจะมีการแลกเปลี่ยนที่ดีกว่านี้หรือเปล่า
พี่ไฉ: «น้ำ 10 ขวดแลกภาชนะ 100 ใบ มาก่อนได้ก่อน!»
ซีเหมี่ยวหัวเราะออกมาจนได้
ภาชนะไม่ใช่ของมีค่าอะไร หลังจากรถไฟจอดที่สถานีแรก ผู้เล่นทุกคนก็จะมีภาชนะใช้ไม่ขาด แต่น้ำไม่เหมือนกัน ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดีได้จอดที่ชานชาลาซึ่งมีน้ำ น้ำจะเป็นของขาดตลาดไปอีกนาน
เอาน้ำไปแลกภาชนะ เขานี่มันฉลาดเป็นกรดจริง ๆ
ซีเหมี่ยวไม่รีบร้อนสักนิด เฝ้ามองพี่ไฉประกาศรับซื้อบนหน้าจอสาธารณะอย่างคึกคัก
แต่ละเขตมีผู้เล่นเริ่มต้นเป็นสิบล้านคน รถไฟก็มีสารพัดแบบ คนที่มีภาชนะน่าจะมีตั้งแต่หลักร้อยถึงหลักพัน ถ้าพี่ไฉเหมาภาชนะทั้งหมดไปได้จริง ซีเหมี่ยวก็ยินดีไม่เอากำไรเที่ยวนี้ เพื่อเปิดทางให้เขาเต็มที่
ไม่ถึงสิบนาที พี่ไฉก็เงียบหายไป
ชื่อจริงของพี่ไฉคือหวังเจิ้นซิง ก่อนถูกดึงเข้ามาในเกมประหลาดนี้ เขาเป็นเจ้าของกิจการค้าขายรายย่อย
สิ่งที่เขาถนัดที่สุดคือทำตามกระแส คอยจับตาพวกตัวท็อปในวงการ พวกนั้นทำธุรกิจอะไร เขาก็ทำตาม
บางครั้งเพื่อแย่งแหล่งสินค้า เขาถึงกับจงใจขึ้นราคาแข่ง พอเบียดคนอื่นออกไปได้ ก็อาศัยข้อได้เปรียบที่ไม่มีใครนอกจากเขารับซื้อสินค้าชนิดนี้ ไปต่อรองกับผู้ผลิต กดราคาต้นทุนให้ต่ำที่สุด
ทำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เขาก็ทำเงินได้ไม่น้อยจริง ๆ
พอมาถึงรถไฟเอาชีวิตรอด เขาก็ยังใช้ความคิดแบบเดิม
ฮิฮิฮิได้ฉายาติดต่อกันถึงสองฉายา ในสายตาของหวังเจิ้นซิง เธอเป็นตัวท็อปในวงการที่เจอช่องทางทำเงินก่อน เขาจึงคว้าโอกาสไว้ จับตาซีเหมี่ยวไม่ให้คลาดสายตา เธอซื้ออะไร เขาก็ซื้อของแบบเดียวกันในราคาที่สูงกว่า
วิธีนี้ของหวังเจิ้นซิงเคยได้ผลมาแล้วหลายครั้ง เขาเคยได้ลิ้มรสผลกำไรมาก่อน จึงกล้าได้กล้าเสีย
รถไฟของเขาชื่อแหล่งกำเนิดสายน้ำ ในตู้รถไฟมีน้ำดื่มบรรจุขวดถึง 20 ลังเต็ม ๆ
หวังเจิ้นซิงเก็บน้ำไว้ครึ่งลังสำหรับดื่มเอง ส่วนที่เหลือทุ่มหมดหน้าตักไปกับธุรกิจรับซื้อภาชนะ
พอซื้อไปได้ครึ่งหนึ่ง เขาก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
ทำไมฮิฮิฮิเงียบหายไปเลยล่ะ
มีคู่แข่งอย่างเขาอยู่ ฮิฮิฮิน่าจะยิ่งต้องประกาศรับซื้อให้ถี่ขึ้นไม่ใช่หรือไง?
หรือว่าภาชนะพวกนี้จะไม่มีประโยชน์มากนัก?
พอหวังเจิ้นซิงคิดแบบนั้น มือที่กำลังจะกดแลกเปลี่ยนก็ชะงักไป
แต่เมื่อครู่เขาแลกเปลี่ยนเร็วเกินไป น้ำในมือจึงถูกแลกออกไปเกินครึ่งแล้ว เหลืออยู่แค่ 2 ลัง
เขาแอบเฝ้าดูหน้าจอสาธารณะ ไม่พูดอะไรอยู่นาน
รออย่างอดทน 15 นาที ฮิฮิฮิก็โผล่มาอีกครั้งจริง ๆ
คำพูดยังเหมือนเดิม
ฮิฮิฮิ: «ภาชนะ 100 ใบแลกเค้กขนาด 6 นิ้ว 1 ชิ้น คนที่มีจำนวนมากได้สิทธิ์ก่อน»
เธอยังรับซื้ออยู่จริง ๆ ด้วย!
หวังเจิ้นซิงดีใจสุดขีด เมื่อครู่ฮิฮิฮิจงใจเงียบจริง ๆ ด้วย เธอคิดว่าการไม่พูดอะไรจะหลอกคู่แข่งคนอื่นให้ถอยไป แล้วทำให้เขาเปลี่ยนใจ แต่คงไม่คิดว่าหัวไวอย่างเขาจะมองแผนของเธอออกตั้งนานแล้ว!
เธอต้องการภาชนะมากขนาดนี้ ของพวกนี้ในอนาคตต้องมีประโยชน์ใหญ่หลวงแน่!
หวังเจิ้นซิงจินตนาการถึงภาพตัวเองคว้าฉายาได้สำเร็จ แล้วประกาศให้ผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์รู้แล้ว ถึงตอนนั้นผู้คนก็จะตามหลังเขา เรียกเขาว่าตัวท็อป รถหรู สาวสวย เงินทองและยศศักดิ์ จะไม่หลั่งไหลมาให้เขาง่าย ๆ เลยหรือไง!
ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งตื่นเต้น เปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนอีกครั้ง คราวนี้เหลือน้ำไว้ดื่มแค่ 5 ขวด ส่วนที่เหลือเอาไปแลกภาชนะจนหมด
หวังเจิ้นซิงกระดกน้ำอึกใหญ่ จุ๊ปากเหมือนกำลังดื่มเหล้า จากนั้นก็ทิ้งตัวลงบนกองภาชนะที่สูงเป็นภูเขา
«ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าตัวเองเป็นบุตรแห่งโชคชะตา เปิดเกมเอาชีวิตรอดมาก็มีน้ำตั้งเยอะ แถมยังแลกภาชนะมาได้เพียบ แบบนี้ไม่รวยตายเลยหรือไง!»