เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: อันดับหนึ่งพาหัวเซี่ยทะยาน!

ตอนที่ 2 เอาชีวิตรอดบนรถไฟ: อันดับหนึ่งพาเขตหัวเซี่ยบินสูง!

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【คุณได้รับขวานเหล็กขึ้นสนิม *1, ชุดขนมหวาน *3, ชุดอาบน้ำแห้งเร็วทำความสะอาดตัวเอง *2, ชุดเครื่องนอนปรับอุณหภูมิร้อนเย็น *1】

“สมกับเป็นแพ็กเกจมือใหม่จริง ๆ ครอบคลุมทั้งปัจจัยสี่ กินอยู่หลับนอน”

ซีเหมี่ยวหิ้วขวานขึ้นสนิมเล่มนั้นขึ้นมาดู โลหะทั้งเล่มขึ้นสนิมไปหมด ไม่เหลือความคมให้เห็นแม้แต่นิดเดียว เอาไว้ใช้เป็นอาวุธทื่อ ๆ ได้อย่างเดียว

กระเป๋าที่ระบบให้มามีแค่ 10 ช่อง ของชนิดเดียวกันซ้อนรวมกันในช่องเดียวได้

ซีเหมี่ยวไม่คิดจะเก็บของพวกนี้ไว้ในกระเป๋า ยกเว้นชุดขนมหวาน ส่วนที่เหลือเธอเอาออกมาทั้งหมด เตรียมเก็บไว้ในตู้รถไฟ

ช่วงแรกตู้รถไฟปลอดภัยอย่างแน่นอน นอกจากเธอแล้วก็จะไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่ด้วย วางใจได้เต็มที่

ส่วนชุดขนมหวานนั้น...

ซีเหมี่ยวกดเปิดภาพดู ชุดหนึ่งประกอบด้วยกาแฟ 1 แก้ว เค้กขนาด 6 นิ้ว 1 ก้อน และขนมปังปิ้งไส้ถั่วแดง 1 ชิ้น

ของพวกนี้ให้พลังงานสูงพอจะเติมแรงได้ รอให้ผู้เล่นคนอื่นตระหนักถึงความสำคัญของอาหารแล้ว บางทีอาจเอาไปแลกของดี ๆ ได้

คิดได้ดังนั้น เธอก็เปิดช่องแชตอีกครั้ง

ตอนนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่เลือกตู้รถไฟกันเรียบร้อยแล้ว เวลาพิมพ์ข้อความจึงมีคำนำหน้าติดมาด้วย

หนุ่มหล่อสายฟ้าฟาดไร้เทียมทาน: “แม่งเอ๊ย เกมบ้าอะไรวะเนี่ย ฉันดันเลือกตู้รถไฟโทมัส! ข้างในเป็นพลาสติกหมด ค่าความทนทานแค่ 100 เอง รถขนส่งของพวกนายมีค่าความทนทานเท่าไหร่?”

คนข้างบน213: “เพื่อน นายซวยเกินไปแล้ว 100 น่าจะต่ำสุดแล้วมั้ง ตู้รถไฟสีเขียวของฉันยังมีตั้ง 500”

สตรอว์เบอร์รีบ๊อบเบิล: “ของฉันเป็นรถไฟฮีโร่เหล็กกล้า ค่าความทนทานตั้ง 800 แถมสะอาดสุด ๆ! 【แนบรูป】”

หนุ่มหล่อสายฟ้าฟาดไร้เทียมทาน: “สาวสวย ช่วยพาฉันไปด้วยได้ไหม ฉันขึ้นรถเธอได้หรือเปล่า?”

สายตาของซีเหมี่ยวหยุดอยู่ที่ข้อความนั้นชั่วครู่ จะไปก็ได้ แต่มีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง เจ้าของรถเดิมต้องตายก่อน ผู้เล่นคนอื่นถึงจะขึ้นรถไฟของเขาได้

หลายคนในช่องแชตสาธารณะเริ่มรู้แล้วว่าค่าความทนทานสำคัญแค่ไหน ซีเหมี่ยวเห็นคนร้องโอดครวญอยู่ไม่น้อย

คนที่น่าสงสารที่สุดคือหมอนั่นที่ตั้งชื่อว่า ‘พ่อแกอยู่นี่’

พ่อแกอยู่นี่: “ใครจะซวยเท่าฉันอีก ต้องเลือกระหว่างรถไฟความเร็วสูงเลโก้กับตู้รถไฟขนถ่าน! สวรรค์เฮงซวย ฉันเกลียดแก!”

คนข้างบน213: “อยากรู้ สุดท้ายเลือกอะไร?”

พ่อแกอยู่นี่: “ถามได้ ฉันไม่โง่หรอก ยังไงก็ต้องเลือกรถไฟขนถ่าน รถไฟเลโก้นั่นโดนลมก็ล้ม ฝนตกก็รั่ว!”

พ่อแกอยู่นี่มีประโยคหนึ่งที่ยังไม่ได้พูด เขาเงยหน้ามองหลังคาตู้รถไฟที่คลุมไว้ด้วยผ้าใบพลาสติก แล้วสบถออกมาว่า “โธ่เอ๊ย นี่มันก็โดนลมก็ล้ม ฝนตกก็รั่วเหมือนกันนี่หว่า!”

ทั้งที่ตอนนี้ไม่มีลมฝน เขากลับตระหนักถึงความลำบากในการใช้ชีวิตเร็วกว่าผู้เล่นคนอื่นเสียอีก

เศษถ่านเกลื่อนพื้น แค่แตะตู้รถไฟก็ได้มือดำปี๋ แล้วเขาจะไปนอนตรงไหน?

พ่อแกอยู่นี่เปิดรายการแลกเปลี่ยนดู มีคนค้าขายอยู่เพียงไม่กี่คน ของที่ขายก็มีแต่ชุดนอนกับผ้าขนหนูซึ่งไม่สำคัญเลยสักนิด ผ้าขนหนูผืนหนึ่งยังตั้งราคาไว้ถึงน้ำ 2 ขวด

“มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ซื้อ น้ำในช่วงแรกมีค่าขนาดไหนกัน”

แต่พูดอีกทีก็ใช่ว่าเขาจะซื้อไหว นอกจากถ่านหินแล้ว บนรถเขาไม่มีอะไรเลย

เพื่อให้ผู้เล่นใช้ชีวิตได้สะดวกขึ้น มุมตู้รถไฟมีห้องน้ำอยู่ จะได้ไม่ต้องอยู่ร่วมห้องกับของเสียของตัวเอง

มันเป็นห้องเล็กจิ๋วขนาด 2 ตารางเมตร ทุกขบวนก็แทบเหมือนกัน ข้างในมีแค่ส้วมนั่งยอง ไม่มีแม้แต่น้ำหรือปุ่มกดชักโครก

ซีเหมี่ยวดูอยู่พักหนึ่ง เห็นว่าช่องแชตสาธารณะยังไม่มีข้อมูลอะไร จึงกำลังจะปิด แต่เหลือบไปเห็นพ่อแกอยู่นี่โผล่มาอีกครั้ง

พ่อแกอยู่นี่: “ใครมีอาหารหรือน้ำ เสื้อกันหนาวก็ได้ ฉันเอาถ่านหินแลก!”

ถ่านหินไม่ใช่ของสำคัญในช่วงแรก แต่ซีเหมี่ยวรู้ว่าป้ายแรก ๆ 3 แห่งเป็นช่วงคุ้มครองมือใหม่ พอพ้นช่วงคุ้มครองแล้ว อุณหภูมิจะเปลี่ยนแปลงอย่างคาดเดาได้ยาก อาจลดฮวบหรือเพิ่มสูงขึ้นก็ได้ การกักตุนเสบียงจึงเป็นสิ่งที่ต้องทำตั้งแต่ช่วงแรก

เธอกดเปิดข้อความแล้วส่งไปหนึ่งข้อความ

ฮิฮิฮิ: “ฉันแลก ส่งข้อความส่วนตัวมา”

ซาง: “แม่งเอ๊ย เทพชัด ๆ! ขอฉันน้ำสักขวดได้ไหม จะกระหายน้ำตายแล้ว!”

ปลาน้อยเบบี๋: “หาแฟนคู่กัน ใครมีอาหารเยอะให้สิทธิ์ก่อน!”

คุณหลง: “ผมเป็นได้ทั้งชายและหญิง ต้องการน้ำสะอาดด่วน แลกครั้งละขวด”

ซีเหมี่ยวไม่สนใจความวุ่นวายในช่องแชตสาธารณะ แล้วเพิ่มพ่อแกอยู่นี่เป็นเพื่อน

“ถ่านหิน 1 กระสอบ แลกกาแฟ 1 แก้ว เอาไหม?”

กาแฟ... พ่อแกอยู่นี่กัดฟัน “แลก!”

มีอะไรให้ดื่มก็ดีกว่าไม่มีเลย

ซีเหมี่ยวใส่กาแฟแก้วนั้นเข้าไปในระบบ แล้วกดแลกเปลี่ยน ชั่วพริบตาเดียว ในตู้รถไฟก็มีถ่านหินเต็มกระสอบป่านเพิ่มขึ้นมา

หมอนี่ซื่อตรงจริง ๆ เธอบอกว่ากระสอบหนึ่ง เขาก็เอามาให้เต็มกระสอบใหญ่จริง ๆ

ภายหลังผู้คนตกลงกันว่าจะใช้ถุงใบเล็กแลกเปลี่ยนเสบียง ขนาดพอ ๆ กับกระเป๋าถือของผู้หญิง ดังนั้นถ่านหินหนึ่งกระสอบป่านน่าจะมีปริมาณเท่ากับถุงเล็กประมาณ 10 ใบ

ซีเหมี่ยวรู้สึกว่าตัวเองได้กำไรมหาศาล จนเกรงใจอยู่บ้าง เลยแถมขนมปังปิ้งไส้ถั่วแดงให้เขาอีก 1 ชิ้น

พ่อแกอยู่นี่เองก็รู้สึกว่าได้กำไรมหาศาล พอได้ดื่มลาเต้ก็แทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ “นี่แหละชีวิตที่คนควรได้ใช้!”

พ่อแกอยู่นี่ประทับใจฮิฮิฮิมากขึ้นเพราะได้รับของแถมจากซีเหมี่ยว จึงเป็นฝ่ายชวนคุยส่วนตัวเพื่อผูกมิตร

“พี่ใหญ่ ต่อไปมีอะไรให้ช่วยก็มาหาผมได้เลย ผมให้ราคาพิเศษ!”

“ได้” ซีเหมี่ยวเปลี่ยนกลับไปยังช่องแชตสาธารณะ

ขนมปังในชุดขนมหวานเป็นก้อนใหญ่ หั่นได้ 8 ชิ้น ซีเหมี่ยวเก็บไว้กินเอง 3 ชิ้น ส่วนที่เหลืออีก 4 ชิ้นแบ่งใส่ 2 ชุด เตรียมเอาไปแลกของกับคนอื่นอีก

ฮิฮิฮิ: “ขนมปังปิ้งไส้ถั่วแดง 2 ชิ้น แลกเหล็ก ใครมีมาเลย”

รถไฟอัปเกรดได้ ส่วนเงื่อนไขการอัปเกรดไม่ได้เขียนบอกไว้ชัดเจน จะปรากฏขึ้นก็ต่อเมื่อเก็บของที่เกี่ยวข้องได้เท่านั้น ซีเหมี่ยวรู้ว่าของที่ใช้ในการอัปเกรดขึ้นอยู่กับวัสดุของตัวรถไฟเอง

รถไฟของเธอต้องใช้เหล็กแน่นอน

ขี้เรี่ยราดทุกที่: “ขนมปังแค่ 2 ชิ้นเอง ถูกไปไหมพวกพ้อง อย่าเพิ่งขาย เหล็กหายาก ใครให้ราคาสูงสุดก็ได้ไป!”

เอเอเอ ราชารถไฟ: “ถึงเวลาแบบนี้แล้ว ทุกคนต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ร่วมฝ่าฟันวิกฤตไปด้วยกัน! ใครมีอาหารมีน้ำก็แบ่งให้คนที่ไม่มี เราจะผ่านมันไปด้วยกัน!”

สาวน้อยมังกร: “ฉันมีแท่งเหล็ก ส่งข้อความส่วนตัวมา”

ถ้าเป็นยุคสงบสุข ซีเหมี่ยวคงยินดีขานรับคำเรียกร้องของราชารถไฟ แต่ตอนนี้เธออยู่ในเกมเอาชีวิตรอดที่อาจตายได้ทุกเมื่อ จึงรู้ตัวว่าตัวเองยังไม่มีความสามารถพอจะบริจาคเสบียงเป็นคนดี

เธอไม่สนใจข้อความของสองคนข้างบน แล้วส่งข้อความส่วนตัวหาสาวน้อยมังกรทันที

“ขนมปัง 2 ชิ้นแลกแท่งเหล็ก 4 แท่ง เอาไหม?”

ราคาของซีเหมี่ยวค่อนข้างแพง แต่เธอรู้ดีว่าก่อนรถไฟจะไปถึงชานชาลาแรก พวกเธอจะไม่มีเสบียงเติมเลย ขนมปัง 2 ชิ้นนี้คุ้มราคานี้แน่นอน

ถึงอย่างไรก็ต้องรออีก 3 วันกว่าจะถึงชานชาลาแรก

ของหายากย่อมมีราคา

สาวน้อยมังกรก็เข้าใจเหตุผลนี้เหมือนกัน ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเริ่มแลกแท่งเหล็ก 4 แท่งกับขนมปัง 2 ชิ้น

ทันทีที่ซีเหมี่ยวได้รับแท่งเหล็ก ข้อมูลพื้นฐานของรถไฟก็ปรากฏรายการอัปเกรดขึ้นมา

【รถไฟ: ที่พึ่งพิงวันสิ้นโลก

ระดับ: 1 (ต้องใช้เพื่ออัปเกรด: แท่งเหล็ก *2, ถ่านหิน *10, ไม้ *10)

ค่าความทนทาน: 600/600 (ป้อมปราการเหล็กกล้า)

ความสะดวกสบาย: 100/100 (ดีกว่านอนใต้สะพานอยู่นิดหน่อย)

เอฟเฟกต์พิเศษ: ที่พักพิงสามารถคุ้มครองครอบครัวได้ ผู้เล่นเชิญสมาชิกครอบครัวที่เลือกไว้ (ไม่ใช่ผู้เล่น) ขึ้นรถได้ (0/1)】

สองอย่างแรกเธอรวบรวมครบแล้ว เหลือแค่ไม้ก็จะเป็นคนแรกที่อัปเกรดได้!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป