เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของเฉินอวี่ ลู่ยู่หานก็กล่าวว่า 「นั่งรอก่อนนะ ในตู้เย็นมีน้ำ อยากดื่มอะไรก็หยิบเองได้เลย」
เฉินอวี่พยักหน้า แล้วนั่งลงบนโซฟา
ส่วนลู่ยู่หานหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานขึ้นมาโทรออก
เพียงไม่กี่วินาที ปลายสายก็รับสาย ลู่ยู่หานเอ่ยว่า 「ชิงหาน มาที่ห้องทำงานฉันหน่อย」
พูดจบก็วางสาย
ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น จากนั้นหญิงสาวสวยในชุดทำงานก็เดินเข้ามา
เธอสูงเกือบ 170 เซนติเมตร หน้าตาสะสวย รูปร่างก็เย้ายวนไม่น้อย
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือหน้าอกคู่นั้น ใหญ่ราวกับแตงโมลูกเล็กสองลูก
ตอนที่หญิงสาวผลักประตูเข้ามา เฉินอวี่ก็เงยหน้ามองเธอ
สายตาของเขาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่ พลางคิดในใจว่า 「บ้าจริง หน้าอกใหญ่เกินไปแล้วมั้ง! ข้างในคงไม่ได้เสริมอะไรไว้หรอกนะ」
แต่เขาไม่ได้จ้องหญิงสาวตาเป็นมัน เพียงมองอยู่สองสามครั้งก็ละสายตากลับมา
ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวก็สังเกตเห็นเฉินอวี่ที่นั่งอยู่บนโซฟา เธอมองเขาแวบหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ
จากนั้นก็เดินตรงไปหาลู่ยู่หานแล้วถามว่า 「คุณลู่ มีอะไรให้ฉันรับใช้คะ」
ลู่ยู่หานชี้ไปทางเฉินอวี่แล้วกล่าวว่า 「ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เขาจะเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของฉันเป็นเวลาหนึ่งปี เงินเดือนหนึ่งล้าน ไปพิมพ์สัญญามาหนึ่งฉบับ」
เมื่อได้ยินลู่ยู่หานพูดเช่นนั้น หญิงสาวก็ชะงักไป ก่อนหันไปมองเฉินอวี่แล้วถามลู่ยู่หานว่า 「บอดี้การ์ดของคุณไม่ใช่หลี่หู่หรือคะ ทำไมถึงเปลี่ยนคน แถมยังให้เงินเดือนสูงขนาดนี้อีก」
ลู่ยู่หานยิ้มแล้วกล่าวว่า 「วันนี้ฉันบังเอิญเจอเขา เขาเก่งกว่าหลี่หู่มาก」
ได้ยินดังนั้น หญิงสาวก็มองเฉินอวี่
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ค่อยเชื่อว่าเขาจะเก่งกว่าหลี่หู่ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงตอบลู่ยู่หานว่า 「ฉันจะไปพิมพ์สัญญาเดี๋ยวนี้ค่ะ」
พูดจบก็หันหลังเดินออกไป
ลู่ยู่หานหันมาบอกเฉินอวี่อีกครั้งว่า 「เธอคือผู้ช่วยของฉัน กู้ชิงหาน」
เฉินอวี่พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร
ลู่ยู่หานถามต่อว่า 「คุณคิดว่าเธอเป็นยังไงบ้าง」
เฉินอวี่ยิ้มตอบว่า 「สวยดีนะ หน้าอกก็ใหญ่ด้วย」
ลู่ยู่หานชะงักไปก่อนเมื่อได้ยินคำตอบนั้น จากนั้นก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า 「คุณนี่พูดตรงดีนะ」
เฉินอวี่ยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ลู่ยู่หานถามขึ้นอีกว่า 「หลี่หู่ปลดประจำการจากหน่วยรบพิเศษ คุณเก่งกว่าเขาอีก บอกฉันได้ไหมว่าเมื่อก่อนคุณเคยประจำการอยู่หน่วยไหน」
เฉินอวี่ตอบว่า 「ขอโทษด้วย หน่วยที่ผมเคยประจำการเป็นความลับ บอกคุณไม่ได้」
ได้ยินดังนั้น ลู่ยู่หานก็ยิ้มแล้วถามว่า 「งั้นบอกฉันได้ไหมว่า คนแบบหลี่หู่คุณสู้ได้กี่คน」
เฉินอวี่ตอบโดยไม่ลังเลว่า 「สิบกว่าคนได้ครับ」
ลู่ยู่หานตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น จากสีหน้าของเฉินอวี่ เขาดูไม่เหมือนคนพูดโอ้อวด
เธอคิดในใจว่า 「หมอนี่มีที่มายังไงกันแน่ ไม่รู้ว่าเขากับบอดี้การ์ดส่วนตัวของโจวซิงเฉิน ใครจะเก่งกว่ากัน」
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรออก
เพียงไม่กี่วินาที ปลายสายก็รับสาย ลู่ยู่หานยิ้มแล้วกล่าวว่า 「คุณชายโจว ฉันเจอบอดี้การ์ดฝีมือดีคนหนึ่ง สนใจพาบอดี้การ์ดของคุณมาประลองกันไหม」
เมื่อได้ยินลู่ยู่หานพูดเช่นนั้น คนที่อยู่อีกฟากของสายก็สนใจขึ้นมาทันที เขายิ้มแล้วตอบว่า 「ผมจะพาเขาไปเดี๋ยวนี้」
เฉินอวี่ได้ยินสิ่งที่ลู่ยู่หานพูดอย่างชัดเจน สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงนั่งตัวตรงอยู่ที่เดิม
ในใจเขาคิดเพียงว่าจะรีบเซ็นสัญญาให้เสร็จ จะได้เอาเงินหนึ่งล้านไปพาน้องสาวไปรักษาที่โรงพยาบาล
เวลาผ่านไปทีละนาที ราวสิบกว่านาทีต่อมา กู้ชิงหานก็พิมพ์สัญญาเสร็จและนำเข้ามาส่งให้ลู่ยู่หาน
ลู่ยู่หานรับสัญญามากวาดตามองคร่าว ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
จากนั้นก็หันไปพูดกับเฉินอวี่ว่า 「เพื่อนคนหนึ่งของฉันก็มีบอดี้การ์ดฝีมือดีเหมือนกัน ฉันคิดจะให้พวกคุณสองคนประลองกันสักยก คุณก็รู้ว่าฉันจ่ายเงินหนึ่งล้านจ้างคุณมาคุ้มครอง ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าเงินก้อนนี้คุ้มค่าหรือเปล่า แต่ไม่ต้องกังวลนะ ไม่ว่าผลแพ้ชนะจะเป็นยังไง ฉันก็จะเซ็นสัญญาฉบับนี้กับคุณ คุณไม่มีปัญหาใช่ไหม」
เฉินอวี่ตอบว่า 「ผมไม่มีปัญหาครับ」
เวลาผ่านไปอีกสิบกว่านาที ชายหนุ่มอายุราวยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับชายร่างยักษ์ที่มีรูปร่างกำยำแข็งแรงราวกับลูกวัว
ชายหนุ่มดูสุภาพเรียบร้อย สวมแว่นกรอบทองเส้นบางที่ดูประณีต จมูกโด่ง หน้าตาหล่อเหลา ท่วงท่าสง่างาม ยิ่งเมื่อสวมชุดสูทสีขาวเนื้อดีที่ตัดเย็บพอดีตัว ก็ยิ่งดูภูมิฐานและองอาจ
ทว่าเฉินอวี่เพียงเหลือบมองชายคนนั้นอย่างรวดเร็ว แล้วก็เบนสายตาไปยังชายร่างยักษ์ที่เดินตามเขาเข้ามาในห้อง
เขาคิดในใจว่า 「เจ้าหมอนี่มีฝีมืออยู่บ้าง แต่ยังห่างชั้นกับฉัน ถ้าลงมือกันจริง ๆ ฉันจัดการเขาได้ในพริบตา」
ลู่ยู่หานยิ้มกว้างแล้วกล่าวกับชายหนุ่มว่า 「คุณชายโจว มาถึงเร็วจริงนะ」
ชายคนนั้นยิ้มแล้วตอบว่า 「คุณบอกว่ามียอดฝีมือ ผมก็รีบมาทันที แล้วคนที่คุณว่าฝีมือดีอยู่ไหนล่ะ」
ลู่ยู่หานชี้ไปยังเฉินอวี่ที่นั่งอยู่บนโซฟา ยิ้มแล้วกล่าวว่า 「ก็เขานั่นแหละ」
ชายคนนั้นหันไปมองเฉินอวี่ ก่อนจะชะงักไปแล้วกล่าวกับลู่ยู่หานด้วยสีหน้าดูแคลนว่า 「คุณลู่ ไม่ได้ล้อผมเล่นใช่ไหม หมอนี่คือยอดฝีมือที่คุณพูดถึงหรือ」
ลู่ยู่หานยิ้มแล้วกล่าวว่า 「เขาเป็นยอดฝีมือจริง ๆ หลี่หู่ยังถูกเขาเอาชนะอย่างง่ายดายเลย」
ได้ยินดังนั้น ชายคนนั้นก็กล่าวอย่างดูแคลนว่า 「ตลกแล้ว แค่เอาชนะหลี่หู่ได้ก็เรียกว่ายอดฝีมือแล้วหรือ อย่าโดนหลอกเอาล่ะ หลี่หู่ฝีมือกระจอกแบบนั้น คงมีแต่คุณที่มองว่าเก่ง ผมบอกคุณตั้งนานแล้วว่าจะหาบอดี้การ์ดคนใหม่ให้ แต่คุณก็ไม่ยอมฟัง」
ลู่ยู่หานยิ้มแล้วกล่าวว่า 「เป็นยอดฝีมือหรือเปล่า ลองประมือกันดูก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ」
ชายคนนั้นพยักหน้าแล้วตอบว่า 「ก็จริงนะ」
พูดจบก็หันไปบอกชายร่างยักษ์ที่อยู่ข้างกายว่า 「ต้าหู่ นายสู้เขาไหวไหม」
ชายที่ชื่อว่าต้าหู่เหลือบมองเฉินอวี่ซึ่งนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟา แล้วกล่าวอย่างดูแคลนว่า 「คนแบบนี้ ฉันสู้ได้สิบคน」
เมื่อได้ยินต้าหู่พูดเช่นนั้น ชายคนนั้นก็หันไปกล่าวกับลู่ยู่หานอย่างได้ใจว่า 「คุณลู่ ได้ยินไหม ต้าหู่บอกว่าสู้ได้สิบคน」
ลู่ยู่หานไม่ได้ตอบ แต่หันไปมองเฉินอวี่แล้วถามว่า 「เฉินอวี่ คุณมั่นใจว่าจะเอาชนะเขาได้ไหม」
เฉินอวี่ไม่พูดอะไร เพียงพยักหน้าอย่างไร้สีหน้า
เมื่อลู่ยู่หานเห็นเขาพยักหน้า ก็หันไปพูดกับชายคนนั้นว่า 「คุณชายจ้าว เรามาพนันกันดีไหม」
คุณชายจ้าวถามอย่างสนอกสนใจว่า 「พนันอะไรกัน」