ส่วนสูงราวหนึ่งเมตรเจ็ดสิบหก ขาเรียวยาว รูปร่างสูงโปร่งจนดูสง่างาม
นางสวมชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อน เก็บเอวได้พอดี เน้นสรีระที่สมบูรณ์แบบ
ไม่มีหูแมว ไม่มีหางจิ้งจอก บนหัวก็ไม่มีเขาวัว
ผมยาวสีฟ้า กำลังพิสูจน์อย่างชัดเจนว่านางเป็นเผ่าพันธุ์ต่างถิ่น
ในที่สุด นางก็ค่อย ๆ หันหลังกลับ
เมื่อใบหน้าที่แท้จริงปรากฏต่อสายตาของเจียงเฉิน เขาพบว่าตนเองกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
เป็นความงามระดับโลกที่ทำให้คนแทบหายใจไม่ออก
ใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ ไม่มีตำหนิแม้แต่น้อย
ดวงตาสีฟ้าสดใส ขนตายาวและคิ้วเรียวบางของนาง ก็เป็นสีฟ้าน้ำแข็งเช่นกัน
นางดูเหมือนมาจากในน้ำ บริสุทธิ์สะอาดไร้มลทิน
ในหัวของเจียงเฉิน วลีหนึ่งผุดขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ: สมควรชมแต่ไกล ห้ามแตะต้อง!
"สวัสดี ฉันชื่อซ่างซานเอ้อ มาจากเผ่าน้ำ เป็นคู่ครองการเดินทางของคุณ ต่อไปนี้ในการเดินทาง ขอให้ช่วยชี้แนะด้วยนะคะ"
หญิงสาวเอ่ยเสียงเบา น้ำเสียงไพเราะราวไข่มุกตกใส่จาน แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนที่ซึมลึกถึงหัวใจ
"ซ่างซานเอ้อ? ซ่างซานรั่วสุย..."
"สมชื่อจริง ๆ ชื่อดีมาก"
เจียงเฉินพึมพำ จากนั้นเอ่ยเสียงเบา: "สวัสดี ฉันชื่อเจียงเฉิน มาจากเผ่ามนุษย์ ต่อไปนี้ในการเดินทาง หวังว่าเราจะร่วมมือกันอย่างสุดกำลังนะ"
"ซ่างซานรั่วสุยหรอกเหรอ? ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ!"
ซ่างซานเอ้อได้ยินเสียงพึมพำแผ่วเบาของเจียงเฉินที่พูดตั้งแต่แรก มุมปากของนางเผยรอยยิ้ม
ชั่วพริบตา ท้องฟ้าและแผ่นดินก็ดูอ่อนโยนลงไปด้วย
"เฮ้อ——"
เจียงเฉินโล่งอกในใจ
หญิงสาวผู้สมบูรณ์แบบจากเผ่าน้ำคนนี้ นิสัยดูเหมือนจะดีพอสมควร
เท่าที่เห็นในตอนนี้ บุคลิกที่นางแสดงออกมา อ่อนโยนมาก
ดูเหมือนจะเป็นคนที่พูดง่าย
อย่างน้อยก็ไม่ใช่จุดเริ่มต้นสุดห่วยแตกอย่างที่ตัวเองคิด
เขาพึมพำในใจแล้วเปิดหน้าต่างคุณสมบัติ
จริงด้วย ข้อมูลเปลี่ยนไปบ้างแล้ว
เจียงเฉิน:
ร่างกาย: 8
พลังจิต: 8
ความสามารถ:
ร่างจักรกลนิรันดร์ (แบบพาสซีฟ): ตราบใดที่คุณเคลื่อนไหว แม้เพียงแค่หายใจ ก็จะได้รับพลังงานคืนกลับ 101 เปอร์เซ็นต์
คู่ครองเอาชีวิตรอด: ซ่างซานเอ้อ (เผ่าน้ำ), ความรู้สึกดี (8)
ไอเทมพิเศษ: ไม่มี
"หืม?"
"ไม่ได้บอกว่าความรู้สึกดีเริ่มต้นเป็น 0 หรอกเหรอ?"
"หรือเพราะคำชมของฉัน ทำให้ความรู้สึกดีเพิ่มขึ้น 8 แต้มเลยงั้นเหรอ?"
เมื่อเห็นความรู้สึกดีของซ่างซานเอ้อ ดวงตาของเจียงเฉินก็เป็นประกายวาววับ
ในขณะเดียวกันก็รู้สึกมั่นใจขึ้น ซ่างซานเอ้อคงไม่ใช่คนที่ดูแลยาก
"วูม——"
และในตอนนี้เอง แสงวงเวียนใต้เท้าก็หายไป
ทันใดนั้น เจียงเฉินก็รู้สึกได้ถึงสายตาอิจฉาริษยาสามคู่ที่จ้องมาที่เขา
เจียงเฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย มองไปที่พวกเขาและคู่ครองของพวกเขา
ในพริบตา เจียงเฉินก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเขาถึงมองเขาด้วยสายตาอิจฉา
เพราะคู่ครองของพวกเขา ลักษณะเด่นของเผ่าพันธุ์ต่างถิ่นชัดเจนเกินไป
และไม่ว่ารูปร่างหรือหน้าตา ก็ยังด้อยกว่าซ่างซานเอ้ออยู่มาก
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นทุกคน คุณได้พบกับคู่ครองของตัวเองแล้ว เกมเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ"
"ต่อไปนี้ขอให้ทุกคนออกจากห้อง มุ่งหน้าไปทางเหนือ ด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อหนีออกจากเมืองเล็ก ๆ"
"คุณจะเลือกให้ความร่วมมือ หรือจะแยกกันต่อสู้ก็ได้"
เสียงลึกลับดังขึ้นอีกครั้ง แฝงไปด้วยน้ำเสียงเร่งเร้า
มุ่งหน้าไปทางเหนือ?
หนีออกจากเมือง?
เจียงเฉินคิดในใจ: "จริงด้วย มีอันตรายแน่นอน!"
ในขณะเดียวกันเขาก็โล่งอกในใจ
ร่างจักรกลนิรันดร์ ดูเหมือนจะเหมาะกับสถานการณ์แบบนี้มาก
สายตาของเขาจับจ้องไปที่ซ่างซานเอ้อ แล้วถามว่า "เธอคิดว่า เราควรจะร่วมมือกับพวกเขาไหม?"
เพราะไม่รู้จักนิสัยของอีกฝ่าย
ดังนั้น เจียงเฉินจึงคิดว่าจำเป็นต้องขอความเห็นจากนาง
กลัวว่านางจะมีนิสัยซ่อนเร้นแบบเจ้าหญิงน้อย แล้วตั้งข้อหาว่าเขาไม่ให้เกียรตินาง
โชคดี ที่เขาคิดมากไปเอง
ซ่างซานเอ้อไม่ได้เลือกเอง แต่ถามกลับว่า "คุณสนิทกับพวกเขาหรือเปล่า?"
"ไม่รู้จักเลยสักนิด"
เจียงเฉินส่ายหน้า
"งั้นฉันเชื่อเธอ"
ซ่างซานเอ้อพูดพร้อมรอยยิ้ม
สิทธิ์ในการตัดสินใจกลับมาที่เขา ทำให้เขาลังเล
เขาไม่อยากร่วมมือกับคนแปลกหน้าจริง ๆ
แต่ข้างนอกสถานการณ์เป็นอย่างไร เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ที่แน่ ๆ คือ ต้องมีอันตรายแน่นอน
ไม่อย่างนั้น พวกเขาไม่จำเป็นต้องหนีออกจากที่นี่
ดังนั้น ในบางครั้ง การรวมกลุ่มกันก็เป็นสิ่งจำเป็น
ไม่ว่าจะอย่างไร ในการเดินทางเอาชีวิตรอด การมีชีวิตอยู่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดเสมอ
เมื่อเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย ความรู้สึกดีของคู่ครองต้องยอมหลีกทางก่อน
แต่ถ้ายอมแพ้คู่ครอง แม้เพียงครั้งเดียว ก็หมายความว่าจะไม่มีของขวัญตามมาแน่นอน ไม่สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อีก และก็หมายถึงความตายก็อยู่ไม่ไกลแล้ว
ต้องยอมรับว่า การเดินทางเอาชีวิตรอดครั้งนี้ การเลือกนั้นสำคัญมาก!
"ออกไปดูสถานการณ์ข้างนอกก่อนค่อยว่ากัน"
"ถ้าเป็นไปได้ เราจะแยกกันเดิน"
"ถ้าการทำคนเดียวไม่ได้ ก็ต้องร่วมมือกันเท่านั้น"
เจียงเฉินมองไปที่คู่สามีภรรยาอีกสามคู่ แล้วพบว่าพวกเขาก็กำลังปรึกษากันเสียงเบา ๆ อยู่เหมือนกัน แล้วก็ตัดสินใจ
"ตามเธอ!"
ซ่างซานเอ้อยิ้มอย่างอ่อนโยน
"งั้นไปกันเถอะ!"
เจียงเฉินไม่รีรอ
เดินตรงไปที่ประตู แล้วส่งสัญญาณให้ซ่างซานเอ้อตามมา
"แกร็ก——"
ประตูถูกเปิดออก แสงแดดที่แสบตามากเข้าสู่ด้านใน
ในเวลาเดียวกัน ฉากบนถนนใหญ่ก็เข้ามาในสายตาของเขา
ทันใดนั้น เขารู้สึกขนหัวลุก
เต็มไปด้วยรอยเลือดที่แห้งเหือด และเศษซากแขนขาที่เน่าเปื่อย
เต็มไปด้วยซากรถที่ชนกัน
บนท้องถนน ไม่มีเงาร่างของคนเป็นเลยแม้แต่คนเดียว
บนซากรถบางคัน และบนเศษกำแพงที่พังทลาย มีรอยขีดข่วนลึกและยาวทิ้งไว้
"โลกแห่งความหายนะแบบไหนเนี่ย?"
"การโจมตีของสัตว์ประหลาดเหรอ?"
"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?"
เจียงเฉินเม้มปากเล็กน้อย ด่าในใจ
หายนะแบบนี้ เขาเคยเห็นแต่ในหนัง
ตอนนี้ เกมบ้า ๆ นี่กลับให้เขาพาคู่ครองที่ไม่รู้จักมาเที่ยวในสภาพแวดล้อมแบบนี้?
ต้องเอาชีวิตรอดจริง ๆ ด้วยสิน่า!!
จากนั้น เขาก็สำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างละเอียด
ไม่พบร่องรอยของสัตว์ประหลาดหรือมอนสเตอร์เลย
"ฉันรู้สึกว่าเราควรแยกกันเดิน!"
"ในเมืองเล็ก ๆ นี้ น่าจะซ่อนสัตว์ประหลาดทรงพลังบางอย่างไว้ ไม่ใช่แค่การรวมกลุ่มกันที่จะต้านทานได้"
"คนน้อยเป้าหมายเล็ก กลับจะลดความเสี่ยงในการถูกเปิดเผยได้มากกว่า"
...
เจียงเฉินวิเคราะห์และตัดสินใจ
"ได้เลย ฉันเชื่อเธอ!"
ซ่างซานเอ้อพยักหน้า น้ำเสียงยังคงอ่อนโยนเหมือนเดิม
แต่เจียงเฉินก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าเสียงของนางแฝงไปด้วยความหวาดกลัว
แล้วนางก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งงั้นเหรอ?
และในตอนนี้เอง ประตูบ้านของบางหลังที่อยู่ไกลออกไปก็เปิดออก เผยให้เห็นคู่ครองหลายคู่ กำลังมองออกไป
เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่ใช่ผู้รอดชีวิตในเมืองเล็ก ๆ แต่เป็นคู่ครองเอาชีวิตรอดคนอื่น ๆ
"ฉันวิ่งเร็ว แถมยังมีแรงมาก"
"ถ้ามีอันตรายจริง ๆ ฉันจะพาเธอวิ่งหนีไปตลอด!"
เมื่อรู้สึกถึงความตึงเครียดในใจของซ่างซานเอ้อ เจียงเฉินก็ปลอบใจ
พูดจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เสียงลึกลับที่บอกให้พวกเขารีบออกจากเมืองเล็ก ๆ เขายังอยากอยู่ที่นี่เพื่อพัฒนาตัวเองก่อนสักพัก
"อืม!"
ซ่างซานเอ้อพยักหน้า
และในตอนนี้เอง เสียงแจ้งเตือนลึกลับก็ดังขึ้นในหัวของเขาโดยตรง: "ขอแสดงความยินดี ความรู้สึกดีของคู่ครองของคุณที่มีต่อคุณถึงสิบแต้ม คุณได้รับของขวัญสุ่มหนึ่งชิ้น"