ฟู่เยี่ยนชิงไม่ค่อยรู้เรื่องครีมหิมะอะไรพวกนี้ แต่ในเมื่อซูเหมียนบอกว่าอยากซื้อ เขาก็พาเธอไปห้างสรรพสินค้า
พอเห็นครีมหิมะที่วางเรียงอยู่บนเคาน์เตอร์ ซูเหมียนก็ลังเลว่าจะซื้อแบบซองหรือแบบกระปุกดี
ช่างเถอะ แบบกระปุกดูประณีตกว่าก็จริง แต่กระปุกละ 5 หยวน แพงเกินไปหน่อย
แบบซอง 1 หยวนก็ได้ตั้ง 2 ซองแล้ว
ซูเหมียนกำลังจะหยิบครีมหิมะแบบซอง แต่ผู้ชายข้างกายกลับยื่นมือไปก่อน เขาหยิบกระปุกครีมหิมะที่วางอยู่ตรงกลางและสะดุดตาที่สุดขึ้นมา แล้วถามว่า “กระปุกนี้ราคาเท่าไรครับ?”
พนักงานขายเห็นว่าฟู่เยี่ยนชิงเป็นทหาร แถมดูท่าทางมีเงินไม่น้อย ก็รีบยิ้มแย้มเข้ามาต้อนรับ “ครีมหิมะกระปุกนี้ราคา 8 หยวนค่ะ ไม่เหมือนครีมหิมะทั่วไปนะคะ เป็นแบรนด์ดัง เดี๋ยวนี้ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว เวลาบำรุงผิวเราก็ต้องใส่ใจเรื่องแบรนด์ด้วยนะคะ สหายทหารซื้อกระปุกนี้ให้ภรรยา รับรองไม่ผิดหวังค่ะ”
ทั้งสองคนยังไม่ทันได้ตอบอะไร พนักงานขายก็เปิดฝา แล้วแตะครีมหิมะจากในกระปุกขึ้นมานิดหนึ่ง ก่อนจะป้ายลงบนใบหน้าของซูเหมียน
ซูเหมียนสะดุ้ง แต่ก็ไม่กล้าแสดงท่าทีมากนัก คิดว่าคนในเมืองคงทดลองครีมหิมะแบบนี้กัน
พนักงานขายทาครีมหิมะให้ซูเหมียนอยู่ครู่หนึ่ง พอเกลี่ยจนทั่วแล้วก็อดเอ่ยชมไม่ได้ “สหายทหารคะ ตั้งแต่ห้างนี้สร้างเสร็จ ฉันก็ขายครีมหิมะอยู่ที่นี่มาตลอด เจอลูกค้าที่มาซื้อครีมหิมะมาไม่รู้เท่าไร แต่ไม่เคยเห็นใครมีผิวดีเท่าภรรยาคุณเลยค่ะ อากาศช่วงนี้แห้งขึ้นทุกวัน ต้องซื้อครีมหิมะดี ๆ ให้ภรรยาคุณใช้แล้วนะคะ ไม่อย่างนั้นคงเสียดายผิวสวย ๆ ของเธอแย่”