กู้หนิงไม่รู้เลยว่าในเวลานี้มีคนจับตาพี่ชายทั้งสามของเธออยู่ เธอกำลังปลูกผักในมิติวิเศษอย่างเพลิดเพลิน
ผักที่เพิ่งปลูกไปไม่นานเติบโตได้ดี ใบเขียวอ่อนกรอบสด เห็นแล้วชวนให้น้ำลายสอ
กู้หนิงคิดจะเอาผักบางส่วนไปปลูกในแปลงส่วนตัวที่ลานบ้าน
ถึงตอนนั้น ผักรุ่นแรกที่โตเต็มที่ก็จะเป็นกุญแจสำคัญในการหาเงินของเธอ
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ กู้หนิงก็ออกจากมิติวิเศษด้วยความคิดหนึ่ง
เธอเอ่ยเรื่องปลูกผักกับแม่เสิ่น
แม่เสิ่นกลับไม่เห็นด้วยทันทีอย่างที่เคย แต่เผยสีหน้าลำบากใจออกมา
“ปลูกผักก็ใช่ว่าจะไม่ได้หรอก เพียงแต่ที่ดินบ้านเราผืนนี้ไม่ค่อยดี
ก่อนหน้านี้ปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น หลัง ๆ เลยไม่มีใครอยากปลูกแล้ว”
แม่เสิ่นไม่อยากปฏิเสธคำขอของลูกสาว แต่ก็ไม่อยากให้เธอเหนื่อยเปล่า
กู้หนิงแปลกใจอยู่บ้าง มิน่าล่ะเธอถึงเห็นว่าในแปลงส่วนตัวไม่มีผักสักต้น
“อาสะใภ้ ฉันรู้ว่าอาสงสารลูกสาว แต่ตามใจเธอเกินไปหรือเปล่า
คุณหนูบอบบางที่มาจากในเมืองจะปลูกผักเป็นได้ยังไง เดี๋ยวทำเมล็ดพันธุ์เสียหมดจะทำยังไงล่ะ?”
เสิ่นถิงพูดจาเหน็บแนมอยู่ข้าง ๆ
แม้แต่เธอยังปลูกไม่ขึ้น แล้วเธอจะเชื่อได้ยังไงว่ากู้หนิงจะทำสำเร็จ
แม่เสิ่นขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจเลยว่าเสิ่นถิงที่เคยว่าง่ายรู้ความ วันนี้ทำไมถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคน คอยขัดคอลูกสาวทุกเรื่อง
“งั้นเธอกล้าเดิมพันกับฉันไหมล่ะ?”
กู้หนิงยิ้มมุมปาก ดวงตาทรงดอกท้อโค้งขึ้นเล็กน้อย จนอดคิดหาทางหลอกให้คนติดกับไม่ได้
เสิ่นอิ่งหวยเพิ่งก้าวเข้าประตูก็เห็นสีหน้าเจ้าเล่ห์ของกู้หนิงแล้ว เขาอดขำในใจไม่ได้