เฉิงฉีเข็นแท่นหมุนเวียนระบบนิเวศ เอสเอ็น-11 ออกจากห้องทำงาน
เขามองไปทางเหนือของหลุมหลบภัยใต้ดิน เนินดินฝังศพเล็ก ๆ ยังคงตั้งตระหง่านอย่างดื้อรั้น
หานไจ่กับเสี่ยวฉยงพยายามรวบรวมดินอยู่นาน เพื่อสานฝันเรื่องสวนผักเล็ก ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหาดินสะอาดมาได้เพียงราว 50 กิโลกรัม
“เทคโนโลยีเปลี่ยนชีวิต”
เฉิงฉียิ้ม แววตาเปล่งประกาย ริบบิ้นสีน้ำเงินพลิ้วไหวออกมา
บนพื้นผิวของแท่นหมุนเวียนระบบนิเวศเอสเอ็น-11 ปรากฏรอยแยกสีเขียวมรกตขึ้นทีละเส้น
จากนั้นแผ่นหุ้มของมันก็แยกออก เปิดใช้งานโหมดขยายพื้นที่
เสียงเครื่องจักรเบา ๆ ดังขึ้น แท่นเอสเอ็น-11 ขยายเป็นแท่นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 10 เมตรคูณ 10 เมตรก่อน แล้วพื้นผิวแท่นก็พลิกเปิดออก เผยให้เห็นสิ่งที่สร้างจากโลหะ...กังหันวิดน้ำ?
ถูกต้อง มันคือเครื่องมือชลประทานเก่าแก่และใช้งานได้จริงแบบที่เคยมีอยู่ในยุคเก่า สร้างขึ้นจากไม้
มันมีวงล้อน้ำเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 เมตร เชื่อมต่อกับบ่อที่อยู่ต่ำลงไปด้านล่าง
เอี๊ยด...
เอี๊ยด...
กังหันวิดน้ำหมุนไป ดูเหมือนจะมีระบบลำโพงจำลองเสียงไม้เสียดสีกันด้วย
อุปกรณ์ตักน้ำของมันคือ ‘ถังไม้’ ที่ทำจากโลหะสีเงิน ตักสารเจลใสเป็นถัง ๆ ขึ้นมาจากบ่อ สารเจลนั้นใสสะอาดบริสุทธิ์ มีสีเขียวจาง ๆ
จากนั้นถังน้ำก็เอียงเล็กน้อย เทสารเจลลงบนพื้นอย่างต่อเนื่อง
สารเจลสีเขียวอ่อนค่อย ๆ กองรวมกันและไหลเอื่อย ๆ ก่อนจะแผ่คลุมพื้นทางเหนือของหลุมหลบภัย มองจากไกล ๆ คล้ายเยลลี่แสนอร่อยผืนใหญ่
ดวงตาของเฉิงฉีเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง “นี่คือเจลระบบนิเวศที่ระบุไว้ในคำอธิบายหรือ?”