ภายในรังไหม พลันเปล่งแสงสว่างจ้า
แสงนั้นเผยให้เห็นเงาร่างทารกที่ขดตัวอยู่ คล้ายมดลูกของหญิงตั้งครรภ์ที่ปรากฏบนภาพอัลตราซาวนด์สี
หางตาของเฉิงฉีกระตุกเล็กน้อย เขารู้สึกว่าทุกอย่างยิ่งประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ
ชั่วพริบตาถัดมา ทารกน้อยพลันเหยียดแขนขา แขนอวบอ้วนกับมือจิ๋วที่กำหมัดยื่นขึ้นสู่ท้องฟ้า
จากนั้นร่างของทารกก็เริ่มเติบโตอย่างรวดเร็ว!
เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นเด็กอายุสี่ห้าขวบ พอกะพริบตาอีกครั้งก็กลายเป็นเด็กหนุ่ม และเมื่อกะพริบตาอีกครั้ง ก็กลายเป็นผู้ใหญ่ที่สูงถึงสองเมตร
เท้าทั้งสองของร่างผู้ใหญ่ค่อย ๆ แตะพื้น ก่อนก้าวออกมาหนึ่งก้าว ร่างนั้นทะลุผ่านรังไหมมหึมาอย่างไร้เสียง จากนั้นรังไหมยักษ์ก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังงานบางอย่างและถูกดูดซับเข้าสู่ร่างของมัน
หลังจากนั้น
ร่างสูงใหญ่ลากเส้นแสงระยิบระยับตามมา ก้าวทีละก้าวจนมายืนตรงหน้าเฉิงฉี
แท้จริงแล้วมันคือโครงกระดูกที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีน้ำเงิน ในเบ้าตามีเปลวไฟสีขาวเจิดจ้าสองดวงลุกโชนและเต้นระริก
“ผู้สร้างของข้า สวัสดี”
โครงกระดูกสีน้ำเงินร่างสูงอ้าปากเล็กน้อย คลื่นเสียงไร้รูปร่างแผ่กระจายออกมา “หลังจากหลอมรวมเศษเสี้ยวจิตสำนึกของท่าน ข้าก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตอิสระ”
“สิ่งมีชีวิต?”
เฉิงฉีชะงักงัน “ตกลงแกเป็นอะไรกันแน่?”
“ข้าก็คือยานอวกาศลำนี้”
โครงกระดูกสีน้ำเงินยืนตัวตรง “ข้ายังเป็นจิตสำนึกมนุษย์คุณสมบัติอิเล็กทรอนิกส์ที่ปรากฏเป็นรูปธรรมด้วย”
เฉิงฉีรู้สึกตื่นตะลึงอย่างบอกไม่ถูก
จิตสำนึกมนุษย์ที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ กลายเป็นวัตถุจริงได้หรือ?
หมายความว่า จิตสำนึกที่หลงเหลืออยู่ในสมองมนุษย์สองสมองบนยานอวกาศถูกหลอมรวมกัน แล้วจึงหลอมรวมเข้ากับยานอวกาศ ก่อเกิดเป็นจิตสำนึกอิเล็กทรอนิกส์อย่างนั้นหรือ?
เฉิงฉีถามอย่างเหม่อลอย “แกก็เหมือนปัญญาประดิษฐ์บางอย่างใช่ไหม?”
“ข้าเป็นสิ่งที่พิเศษยิ่งกว่านั้น ในบันทึกทั้งหมดที่มีอยู่ ข้าคือหนึ่งเดียว”