ภายใต้ราตรีมืด
เด็กหนุ่มคนหนึ่งสวมผ้าคลุมเก็บขยะสีน้ำเงิน เดินออกมาจากด้านหลังภูเขาขยะอย่างช้า ๆ
แล้วหยุดยืนตรงหน้ากลุ่มหัวโล้น
“หืม?”
“มีคนเดินมาส่งถึงที่เลยเหรอ?”
“โชคของพวกเรากำลังเข้าข้างแล้ว!”
สมาชิกกลุ่มหัวโล้นทั้ง 12 คนเงยหน้ามองไปข้างหน้า เห็นแมลงวันสิบกว่าตัวบินวนอยู่รอบเด็กหนุ่ม ทุกคนต่างขมวดคิ้ว “แม่งน่าขยะแขยงชะมัด”
“อย่าเลือกมากนักเลย”
“มีอะไรให้เล่นก็ดีถมไปแล้ว”
สมาชิกคนหนึ่งร่างกำยำราวกับวัวก้าวออกมาข้างหน้า กำหมัดจนกระดูกลั่นกรอบแกรบ “คนนี้ฉันจัดการเอง เก็บแต้มก่อน 1 แต้ม”
“ที่แท้พวกแกก็ฆ่าคนเก็บขยะเป็นความบันเทิงสินะ”
เด็กหนุ่มในความมืดเอ่ยขึ้นช้า ๆ
สมาชิกกลุ่มหัวโล้นคนหนึ่งขมวดคิ้ว เอียงคอ “ไอ้เด็กนี่หลบอยู่แถวนี้มาตลอด มันได้ยินที่พวกเราคุยกันเหรอ?”
“ได้ยินแล้วจะทำอะไรได้วะ?!”
ชายร่างกำยำที่อยู่หน้าสุดพูดว่า “ดูท่าทางอ่อนแออย่างกับอะไรดี คงกินข้าวไม่อิ่มด้วยซ้ำ แค่จะเอาชีวิตให้รอดยังลำบากฉิบหาย!”
ในดวงตาของชายฉกรรจ์เหล่านี้มีวงแหวนสีเหลืองดินจาง ๆ นี่ไม่ใช่สัญลักษณ์ของผู้มียีนระดับสูง
แต่เป็นลักษณะจากการดัดแปลงร่างกาย พวกเขากินยากระตุ้นสมรรถภาพบางชนิดมาเป็นเวลานาน จึงเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายได้
พวกเขาแต่ละคนร่างใหญ่ กล้ามเนื้อแน่น มีพลังต่อสู้เหนือกว่าคนธรรมดาหลายเท่า
ในทีมสหพันธ์ดวงดาวทั้งทีม มีเพียงพันโทหนิงที่เป็นผู้มียีนระดับสูง ส่วนคนอื่นล้วนเป็นผู้เสริมสมรรถภาพในลักษณะนี้
พูดอีกอย่างก็คือ พวกเขาเข้ามาในโลกของคนเก็บขยะ ก็ไม่ต่างจากหมาป่าบุกฝูงแกะ ไล่ฆ่าได้ตามใจ
“ที่นี่คือดาวโลกขยะ ที่นี่คือบ้านของคนเก็บขยะ และก็เป็นบ้านของฉันด้วย”