【ผสานเทคโนโลยีที่มีอยู่】
【วางแผนวิธีสังเคราะห์ใหม่】
【เฉิงฉี ด้วยใจกว้างของคุณก่อนหน้านี้ ฉันจึงลองพัฒนาเส้นทางใหม่ให้คุณ พร้อมพิมพ์เขียวเทคโนโลยีหนึ่งชุด】
สถานการณ์พลิกผันอย่างคาดไม่ถึง เฉิงฉีชะงักไปเล็กน้อย «พัฒนาใหม่งั้นเหรอ?»
【พูดให้ถูกคือ ใช้เทคโนโลยีและเงื่อนไขที่มีอยู่ สร้างความเป็นไปได้รูปแบบอื่นขึ้นมา】
【แน่นอนว่า วิธีนี้มีโอกาสล้มเหลวอยู่บ้าง】
«ถ้าล้มเหลวจะเกิดอะไรขึ้น?»
【ทุกสิ่งจะสูญสลายไป】
เฉิงฉีกำหมัดแน่น ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!
หลังจากนิ่งเงียบไปหลายวินาที เฉิงฉีก็กัดฟันพูดว่า «สังเคราะห์!»
ชั่วขณะนั้น เอสทีซีเปล่งแสงเจิดจ้ายิ่งกว่าครั้งก่อน ราวกับกำลังประมวลผลบางอย่างด้วยความเร็วสูง
ยานอวกาศทรงเหยี่ยวลำหนึ่งแตกสลายเป็นจุดแสงสีขาว สั่นไหวอย่างรุนแรง
จุดแสงเหล่านั้นค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหายานอวกาศทรงเหยี่ยวอีกลำ
ชั่วพริบตานั้น แสงเจิดจ้าบาดตาก็ระเบิดขึ้นตรงหน้า!
เฉิงฉีหรี่ตาลงเล็กน้อย ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ
3 วินาทีต่อมา เขาได้ยินเสียงที่ไพเราะที่สุด
【สังเคราะห์สำเร็จ】
คิ้วที่ขมวดแน่นของเฉิงฉีคลายลงทันที «สำเร็จแล้ว!»
แสงพร่างพราวตรงหน้าซึ่งทำให้ไม่อาจมองตรง ๆ ค่อย ๆ จางหายไป
ประหนึ่งม่านแสงยิ่งใหญ่ค่อย ๆ เปิดออก ตัวเอกที่ทุกคนเฝ้ารอคอยก็ปรากฏตัวขึ้นในที่สุด
รูม่านตาของเฉิงฉีสั่นไหว ขณะจับจ้องไปข้างหน้า
สิ่งที่ปรากฏคือยานรบสีขาว รูปร่างคล้ายหอกยาวแหลมคม
มันมีขนาดเล็กกว่ายานอวกาศทรงเหยี่ยวก่อนหน้านี้มาก ความยาวรวมประมาณ 2 กิโลเมตร รูปทรงโดยรวมเพรียวแหลม ลื่นไหล ทั้งยังแผ่กลิ่นอายคมกริบ
เฉิงฉีเข้าใจดีว่าขนาดไม่ได้บ่งบอกทุกอย่าง สิ่งสำคัญคือเทคโนโลยีภายใน
วัสดุของยานตรงหน้าไม่เหมือนโลหะชนิดใดที่เขารู้จัก แต่เป็นสีขาวบริสุทธิ์คล้ายเครื่องเคลือบเนื้อละเอียด แผ่ประกายสีขาวน้ำนมจาง ๆ
สิ่งที่แปลกที่สุดคือบนพื้นผิวของยานรบมีลวดลายสีน้ำเงินประหลาดปกคลุมอยู่ทั่ว
ไม่มีจุดบอดแม้แต่น้อย ปกคลุมรอบด้าน
ลวดลายเหล่านั้นดูคล้ายหมึกยักษ์ตัวมหึมา แต่ละตัวแผ่หนวดออกไปทุกทิศทาง เชื่อมต่อกันเป็นทอด ๆ
รูม่านตาของเฉิงฉีกะพริบ เขานิ่งงันไปเล็กน้อย