หลินรัวถังรู้ดีถึงช่องโหว่ของกฎข้อนี้ หรือจะว่าไปเธอจงใจสร้างมันขึ้นมาก็ไม่ผิด
เห็นลูกค้าเรียกเพื่อนฝูงมาด้วย เธอก็ไม่ห้าม ได้แต่ยืนยิ้มดูอยู่ข้าง ๆ
พวกเจ้าสัวใหญ่มีเงินกันทั้งนั้น วงสังคมของพวกเขาก็ย่อมมีแต่คนรวยหรือไม่ก็มีหน้ามีตา
คนที่พวกเขาพามา ถ้าได้กลายเป็นลูกค้าของร้านหลินจือเซียนแล้วล่ะก็ จะช่วยยกระดับคุณภาพลูกค้าให้หลินจือเซียนขึ้นไปอีกขั้นแน่นอน
อำเภอจื่อซานไม่ใช่เมืองใหญ่อะไร แถมคนพวกนี้ก็เร่งเร้าไม่หยุด
ไม่นานก็มีลูกค้าแวะเวียนมาสมัครสมาชิกเรื่อย ๆ
ในร้านหลินจือเซียนคนแน่นขนัด ทุกคนโบกธนบัตรแย่งกันซื้อองุ่น
ผ่านไปไม่ถึงสองชั่วโมง องุ่นพวกนั้นก็ถูกกวาดซื้อเกลี้ยง
ลูกค้าที่ถูกดึงดูดมาจากองุ่น สมัครบัตรสมาชิกห้าร้อยหยวน ซื้อองุ่นแล้วยังประหยัดเงินได้อีกมาก ต่างก็ซื้อผลไม้ชนิดอื่นติดไม้ติดมือไปด้วยไม่มากก็น้อย
ยอดขายวันเดียว เกือบเทียบเท่าครึ่งเดือนของหลินรัวถัง
ถึงจะลดราคาผลไม้ทั้งหมดยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ทำให้หลินรัวถังกำไรมหาศาล
เธอใช้องุ่นเกรดพรีเมียมเป็นจุดดึงดูด เรียกลูกค้าเข้าร้าน ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
ยังมีลูกค้าที่ซื้อองุ่นไม่ทันอีกมาก ไม่ยอมแพ้ โวยวายจะซื้อให้ได้
หลินรัวถังแต่แรกก็มั่นใจในองุ่นเกรดพรีเมียมนี้มาก แต่ก็ยังประเมินเสน่ห์ของมันต่ำไป
"ทุกคะ ทางร้านเราไม่มีของแล้วจริง ๆ"
"แต่ทุกท่านวางใจได้นะคะ ดิฉันจะรีบติดต่อสวนผลไม้เพื่อเติมของมาให้เร็วที่สุด"