ชาวบ้านต่างคาดเดากันว่าใครกันที่มาคราวนี้
ในนั้นมีชาวบ้านคนหนึ่งชื่อทันต้านขยี้ตา มองชายวัยกลางคนนั้นอย่างไม่อยากเชื่อ
"เขาเองหรือ? แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง!"
"เพื่อหวังฉางเฟิง คงไม่ถึงขั้นนั้นมั้ง?"
พอยลเห็นทันต้านทำท่าทางอึ้งจนอ้าปากค้าง ชาวบ้านข้างๆ ก็อดถามไม่ได้ "ทันต้าน แกรู้จักคนนั้นเหรอ?"
ทันต้านกลืนน้ำลาย "เขาดูเหมือนคังเซวียน พี่เซวียน!"
พอได้ยินคำพูดของทันต้าน ชาวบ้านรอบๆ หลายคนก็สูดหายใจเข้าเฮือก
"ไม่จริงน่า!"
"หวังฉางเฟิงไปหาเรื่องคนแบบนี้ได้ไง?"
"ทันต้าน แกจำผิดรึเปล่า?"
ทันต้านส่ายหน้า "ข้าจำไม่ผิดหรอก"
"สองปีก่อนข้าเคยเป็นคนงานเหมืองที่เหมืองของพี่เซวียน เคยเจอตัวเขามาแล้ว"
หยวนเสียงเป็นนักเลงประจำอำเภอก็จริง แต่คนหมู่บ้านตงหลิ่วไม่จำเป็นต้องรู้จักเขาทุกคน เพราะเขายังเพิ่งมีชื่อเสียงมาไม่ถึงสองปี
แต่คังเซวียนน่ะไม่เหมือนกัน เขาเป็นถึงเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่ในอำเภอจื่อซานมากว่าสิบปี
เล่าลือกันว่าคังเซวียนมีคดีฆ่าคนติดตัวมากกว่าหนึ่งศพ เป็นราชสีห์ที่ฆ่าคนไม่กระพริบตาแน่นอน
ถึงเรื่องเล่าพวกนี้จะมีการใส่สีตีไข่ไม่น้อย แต่มันก็พิสูจน์ให้เห็นว่าคังเซวียนน่ากลัวแค่ไหน หยวนเสียงเทียบไม่ติดเลยสักนิด
คังเซวียนมาที่นี่แล้ว หวังฉางเฟิงจะได้เห็นตะวันพรุ่งนี้อีกหรือเปล่า?
ตอนที่ชาวบ้านต่างพากันคิดว่าคังเซวียนจะลงมือกับหวังฉางเฟิงแล้ว คังเซวียนที่เดินมาถึงตรงหน้าหวังฉางเฟิง กลับยิ้มให้หวังฉางเฟิง