ฉันคือเซี่ยวเกอ? เป็นไปไม่ได้หรอก ฉันเป็นผู้หญิงนะ

ตอนที่ 145 ความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัย

7 นาที· 1.5K คำ

เมื่อเปิดฝาออก จูเยี่ยนเยี่ยนกับอาทาจึงพบว่าโลงศพนี้มีเพียงกรอบกับฝาเท่านั้น ไม่มีส่วนก้น ด้านล่างคือหัวของงูยักษ์

ร่างกายท่อนล่างของจอมมารองค์แรกแห่งรัฐโมหลานจมลึกอยู่ในหัวงูยักษ์

ด้วยเหตุนี้ ตอนแรกทั้งสามคนอย่างโม่ฉีหลินจึงคิดว่าจอมมารองค์แรกแห่งรัฐโมหลานมีเพียงร่างกายท่อนบน ไม่มีท่อนล่าง

“นี่... นี่มันรูปร่างอะไรกันเนี่ย?” เมื่อเห็นภาพประหลาดตรงหน้า อาทาก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

จูเยี่ยนเยี่ยนขมวดคิ้วแน่น “ใช่แล้ว ทำไมจอมมารองค์แรกแห่งรัฐโมหลานถึงฝังตัวเองแบบนี้?”

ทั้งกลุ่มสังเกตการณ์และผู้ชมต่างตกตะลึงจนไม่เข้าใจ

คนในกลุ่มสังเกตการณ์ยังถามศาสตราจารย์หลินว่า “ศาสตราจารย์หลิน เคยเห็นวิธีฝังศพแบบนี้ไหม?”

ศาสตราจารย์หลินส่ายหน้า “ประเทศหัวมีชนเผ่าหลากหลาย วิธีฝังศพจึงมีมากมาย นอกจากการฝังดินกับการเผาศพที่พบได้ทั่วไปแล้ว ยังมีการฝังศพในน้ำ การฝังศพบนฟ้า และการฝังศพในถ้ำ กระทั่งยังมีการนำชิ้นส่วนศพมาประกอบกันหรือแยกฝังด้วย แต่การฝังศพโดยเอาร่างกายท่อนล่างใส่ไว้ในรูปสลักหินแบบนี้ ผมเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก”

กลางทะเลทราย บนหัวรูปสลักหินงูยักษ์

“เสี่ยวเกอ เยี่ยนจื่อ พวกคุณว่า... จอมมารองค์แรกแห่งรัฐโมหลานจะมีรสนิยมพิเศษอะไรหรือเปล่า?” หลังหายตกใจ อาทาก็ชี้ไปยังจอมมารองค์แรกแห่งรัฐโมหลานในโลงศพแล้วอดคาดเดาไม่ได้ “อย่างเช่น... คิดไม่ซื่อกับรูปสลักหินงูยักษ์นี่?”

“...” โม่ฉีหลินเอียงหน้า กวาดตามองเขาอย่างเอือมระอาปนพูดไม่ออกทันที

ประสาทหรือไง!

มุมปากจูเยี่ยนเยี่ยนกระตุก “อย่าดูหมิ่นคนตาย จอมมารองค์แรกแห่งรัฐโมหลานฝังตัวเองแบบนี้ ต้องมีจุดประสงค์แน่”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป